( 1 ) 108 - عامر بن وائله عامر بن وائله كنانى مكنّى به ابو طفيل ، شيخ او را از اصحاب امام زين العابدين عليه السّلام شمرده و اضافه مىكند كه وى از خواصّ اصحاب امام امير المؤمنين عليه السّلام بوده است « 1 » عامر شاعرى خوش‌قريحه بوده و از اشعار اوست : و يدعونني شيخا و قد عشت حقبة * و هن من الأزواج نحوي نوازع و ما شاب رأسي من سنين تتابعت * علي و لكن شيبتني الوقائع - او مرا پيرمرد مىخواند در حالى كه من مدت كوتاهى است كه زندگى مىكنم و آنان از همسران منند كه با من در ستيزند . موهاى سرم از گذشت سالها سفيد نشده است ، بلكه حوادث و وقايع روزگار مرا پير كرده است . . . عامر به همراه مختار براى خونخواهى سيد الشّهداء عليه السّلام قيام كرد ، و همواره مىگفت : از هفتاد تن جز من كسى نمانده و اين شعر را مىخواند : و بقيت سهما في الكنانة واحدا * سيرمى به او يكسر السهم كاسره من به عنوان يك تير در قبيلهء كنانه باقى مانده‌ام ، و آن هم به زودى به سمت دشمن پرتاب خواهد شد و يا آن كه خود خواهد شكست . و پيوسته اين شعر را مىخواند : و انّ لاهل الحق لا بد دولة * على النّاس إيّاها أرجّى و ارقب و بيقين پيروان حق ناگزير ، بر مردم حكومت خواهند كرد و من اميدوار و منتظر آن هستم . امام صادق عليه السّلام پيوسته به اين شعر استشهاد مىكرد و مىگفت : « به خدا سوگند كه من از آن كسانى هستم كه مردم اميدوارند و انتظار مىكشند . . . »

--> ( 1 ) رجال طوسى .