آن كه دربارهء مدرسه و شاگردان آن حضرت سخن بگوييم بايد به برخى از جنبه‌هاى علمى آن بزرگوار اشاره كنيم : [ مدرسه ] ( 1 ) صرف وقت براى نشر دانش امام بزرگوار ملاحظه فرمود كه در نشر دانش پيام و رسالتى لازم و مسئوليتى اسلامى است از اين رو توجه خاصى بدان مبذول داشت ، چنان كه در اين كار تسلى خاطرى براى خود يافت خاطرى كه آكنده از غمها و آلام بود . شيخ ابو زهره مىگويد : « امام عليه السلام از آن جهت به علم و دانش و درس و بحث سرگرم شد كه غذاى دل و آرامش روحى و تسلى خاطر خود را در آن يافت و از غم و اندوه مداوم و رنج طاقت‌فرسا او را منصرف مىكرد و از اين رو به بحث و حديث رو آورد . » « 1 » براستى امام عليه السلام براى نشر علم و دانش در ميان مسلمين به حدى وقت صرف كرد كه او را از هر چيز ديگرى بازداشت . « 2 » و تنها هدفش تربيت مسلمين و تهذيب نفس و تأديب آنان به آداب برجستهء شريعت اسلامى بود تا آنان پس از وى مشعلداران فكر و روشنگرى باشند . ( 2 ) ستايش امام از فضيلت دانش امام عليه السلام همواره از فضيلت دانش تمجيد مىكرد و بر طلب دانش ترغيب مىفرمود و آن حضرت فرمود : « لو يعلم النّاس ما في طلب العلم لطلبوه و لو بسفك المهج ، و خوض

--> ( 1 ) امام زيد : ص 24 . ( 2 ) حلية الاولياء : 3 / 135 .