تكن ، فمهما رأيت في نفسك ما يعجبك فاعلم أن أباك أصل النعمة عليك فيه ، و احمد اللّه و اشكره على قدر ذلك ، و لا قوة إلا باللّه . » « اما حق پدرت ، تو مىدانى كه او اصل ، و تو شاخه و فرع او هستى و براستى اگر او نبود تو نيز نبودى ، بنابراين هر كمال و برجستگى كه در خود ديدى ، بدان كه در حقيقت مرهون پدرت هستى و آن نعمت را از پدرت دارى ، خدا را شكر كن و به همان اندازه از پدرت سپاسگزار باش . » اما حقّ پدر بر فرزند ، بسيار بزرگ است زيرا كه او اصل است و اگر او نبود ، فرزند هم نبود بنابراين رعايت حقوق پدر بر وى لازم است و بايد به دستور او عمل كند و نيازمنديهاى او را برآورد بخصوص وقتى كه پدر ، پير و ناتوان گردد ، در آن صورت هر گونه كمك و خدمت به پدر مورد تأكيد قرار گرفته و انجام هر خدمتى را نسبت به پدر بر خود لازم شمارد تا شايد بخشى از حقوق او را ادا كرده باشد . ( 1 ) 23 - حق فرزند « و أما حق ولدك فتعلم أنه منك ، و مضاف إليك ، في عاجل الدنيا بخيره و شره ، و إنك مسئول عما وليته من حسن الأدب ، و الدلالة على ربه ، و المعونة على طاعته فيك و في نفسه فمثاب على ذلك ، و معاقب ، فاعمل في أمره عمل المتزين بحسن أثره عليه في عاجل الدنيا ، المعذر إلى ربه في ما بينه و بينه بحسن القيام عليه ، و الأخذ له منه و لا قوة إلا باللّه . . . » « اما حق فرزندت ، آن است كه بدانى كه اگر او در اين دنيا خوب باشد و يا بد ، وابسته به توست و تو مسئول سرپرستى او هستى ، تا او را خوب تربيت كنى و به راه پروردگارش راهنمايى كرده و بر اطاعت از اوامر الهى - چه دربارهء خودت باشد و چه دربارهء او - يارى نمايى ، زيرا كه تو در