قلبي لا يجلوه الّا عفوك ، و وسواس صدري لا يزيحه الّا امرك . فيا منتهى امل الآملين ، و يا غاية سؤل السّائلين ، و يا اقصى طلبة الطّالبين ، و يا اعلى رغبة الرّاغبين ، و يا وليّ الصّالحين ، و يا امان الخائفين ، و يا مجيب دعوة المضطرّين ، و يا ذخر المعدمين ، و يا كنز البائسين ، و يا غياث المستغيثين ، و يا قاضي حوائج الفقراء و المساكين ، و يا اكرم الأكرمين ، و يا ارحم الرّاحمين ، لك تخضّعي و سؤالي ، و اليك تضرّعي و ابتهالي ، أسألك ان تنيلني من روح رضوانك ، و تديم عليّ نعم امتنانك ، و ها انا بباب كرمك واقف ، و لنفحات برّك متعرّض ، و بحبلك الشّديد معتصم ، و بعروتك الوثقى متمسّك . الهي ارحم عبدك الذّليل ، ذا اللّسان الكيل و العمل القليل ، و امنن عليه بطولك الجزيل ، و اكنفه تحت ظلّك الظّليل يا كريم يا جميل ، يا ارحم الرّاحمين . » « خدايا شكستگى مرا هيچ چيز جز لطف و كرم تو جبران نمىكند و فقر و نيازمنديم را بجز جود و احسان تو بىنياز نمىسازد و ترس و نگرانيم را جز امان دادن تو ايمن نمىگرداند ، و ذلّت و خواريم را جز قدرت و سلطنت تو هيچ چيز بدل به عزّت و كرامت نمىكند و جز فضل تو كسى مرا به آرزويم نمىرساند و در احتياج و فقرم را جز عطا و بخشش تو نمىبندد و حاجتم را غير از تو كسى برآورده نمىكند ، و غم و اندوهم را جز رحمت بىپايان تو چيز ديگرى مبدّل به شادمانى نمىسازد ، و رنج و زيانم را غير از رأفت و مهربانيت بر طرف نمىگرداند و حرارت شوقم را غير از وصال تو فرو نمىنشاند و شعلهء سوزوگدازم را جز ديدارت خاموش نمىكند و بر آتش شوقم چيزى جز نظر به جمال ذات اقدست آب نمىريزد ، و دلم جز در