ودّك قسما ، و افضلهم في معرفتك نصيبا فقد انقطعت اليك همّتي ، و انصرفت نحوك رغبتي فانت لا غيرك مرادي ، و لك لا لسواك سهري و سهادي و لقاؤك قرّة عيني ، و وصلك منى نفسي ، و اليك شوقي و في محبّتك ولهي ، و الى هواك صبابتي ، و رضاك بغيتي ، و رؤيتك حاجتي ، و جوارك طلبي ، و قربك غاية سؤلي ، و في مناجاتك روحي و راحتي ، و عندك دواء علّتي ، و شفاء علّتي ، و برد لوعتي ، و كشف كربتي ، فكن انيسي في وحشتي ، و مقيل عثرتي ، و غافر زلّتي ، و قابل توبتي ، و مجيب دعوتي ، و وليّ عصمتي ، و مغني فاقتي ، و لا تقطعني عنك ، و لا تبعدني منك يا نعيمي و جنّتي ، و يا دنياي و آخرتي يا ارحم الرّاحمين . » « خداوندا ! پاك و منزهى چقدر راهها براى كسى كه راهنمايش تو نباشى ، تنگ است ! و چه قدر راه حق اگر تو راهنما باشى ، واضح و روشن است ! ( 1 ) خدايا ما را به راه وصالت ببر و به نزديكترين راه براى ورود به درگاهت رهسپار گردان دور را براى ما نزديك و مشكل و دشوارى را بر ما سهل و آسان كن و ما را به بندگانى كه با سرعت به سويت مىشتابند و همواره حلقه بر درگاهت مىزنند ملحق فرما ، به آن بندگانى كه شب و روز تو را عبادت مىكنند و از عظمت و شكوه تو بيمناك و هراسانند ؛ آنانى كه آب از سرچشمهء زلال توحيد نوشانيدى و به آرزوهايشان نايل گردانيدى و نيازهايشان را برآوردى و به فضل و كرمت از مقاصد عاليه‌شان برخوردار نمودى و دلهايشان را پر از محبّت خود فرمودى و آن تشنه‌كامان وصالت را از آب زلال عشق خود سيراب گردانيدى و به لطف و كرمت به مرتبه و مقام لذّت مناجاتت رسيدند و از احسان تو شاهد مقصود را در آغوش