توست ؟ و چگونه به غير از تو آرزومند باشم در صورتى كه آفرينش و فرمان هستى به دست توست ؟ آيا از تو اميدم را ببرم در صورتى كه بدون درخواست از فضل و كرمت به من احسان فرمودى ؟ و يا آن كه چگونه مرا به محتاجى مثل خودم نيازمند مىكنى در حالى كه به ريسمان لطفت چنگ زده‌ام ؟ اى آن كه شيفتگان رحمت تو خوشبخت شدند و آمرزش طلبان از عذابت رنج و سختى نديدند خداوندا چگونه تو را فراموش كنم در صورتى كه تو همواره مرا در نظر دارى ؟ و چگونه از تو غافل باشم در حالى كه پيوسته مراقب حالم مىباشى ؟ ( 1 ) خدايا من به ذيل عنايت و لطف تو دست دراز كرده‌ام و براى رسيدن به عطا و بخشش تو دامن آرزويم را گشوده‌ام ، پس خداوندا مرا در مقام يكتاپرستى خويش خالص گردان ، و از جمله خاصّان درگاه خودت قرار ده ، اى كسى كه هر كه هركجا بگريزد به سوى او پناه مىبرد و هر كه هر چه بخواهد از درگاه او اميدوار است . اى بهترين كسى كه به او مىتوان اميد داشت و اى بخشنده‌ترين كسى كه از او مىتوان درخواست كرد ، اى خدايى كه هيچ سائلى را از درگاهش محروم نگرداند و آرزومندى را نااميد نسازد ، اى آن كه درگاهش به روى درخواست كنندگان باز و پردهء درش در مقابل اميدواران برداشته است . خداوندا به كرم و لطفت درخواست دارم كه بر من منّت‌گذارى و از عطا و بخشش خويش كه باعث چشم‌روشنى من باشد ، مرحمت كنى و از اميدى كه به درگاهت دارم قلبم را آرام گردانى و يقينى كه رنج و مصائب دنيا را بر من آسان كند و از جلو چشم بصيرتم پرده‌هاى جهل و ظلمت را بر طرف كند ، عطا فرمايى ، به رحمت بىپايانت اى بخشنده‌ترين بخشايندگان . . . » ( 2 ) امام عليه السلام در اين مناجات نهايت آرزوى خود را به عفو و بخشندگى خدا ابراز داشته و از ايمان استوار خويش به رحمت گستردهء او كه شامل حال همهء