الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )
377
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي )
پس خداوندا تو بزرگ و متعالى هستى و جز تو خدايى نيست ، يگانه و بىشريكى و من به يكتايى تو ايمان دارم و پيامبرانت را تصديق دارم ، و كتاب آسمانيت را پذيرايم و هر معبودى جز تو را منكرم و از هر كسى كه غير تو را بپرستد ، بيزارم . ( 1 ) خداوندا هر صبح و شامى كه بر من مىگذرد اعمال و طاعتم ناچيز است ، من به گنهكارى خود معترف و به خطاى خويش اقرار دارم و به واسطهء اسراف بر نفس خويش ذليل و خوارم اعمال زشتم مرا هلاك كرده و هواى نفسم مرا پست و خوار ساخته و شهواتم مرا از لطف و عنايت تو محروم نموده است . مولاى من ! از اين رو من از درگاه تو همچون كسى درخواست مىكنم كه به سبب آمال و آرزويش به لهو و لعب سرگرم بوده و بدنش به واسطهء تنپرورى و آرامش جسمانى از ياد حق غافل گشته و دلش به سبب نعمتهاى زياد فريفته و مغرور شده و دنيا در دل او ريشه دوانده و مرگ بر سرش سايه انداخته است ، و نيز چون درخواست كسى كه گناهانش فراوان و به خطايش معترف است و درخواست كسى كه جز تو خدايى و ولى نعمتى و نجاتبخشى و پناهگاهى ندارد . ( 2 ) الهى من تو را به حق خودت كه بر همه خلايق واجب است و به اسم اعظمت كه پيامبرت را دستور دادى تا به آن نام تو را تسبيح گويد ، و به حق عظمت و جلال ذات مقدست كه عظمش هرگز دستخوش فرسودگى و تغيير و فنا نگردد ، درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود و رحمت فرستى و مرا نيز به وسيلهء عبادت خود از هر چيز بىنياز سازى و نفس مرا به خاطر ترس از عذابت به كلى از توجه به دنيا منقطع كنى و روى دلم را به لطف و كرم خويش به سوى رحمتت بگردانى تا به سوى خودت بشتابم و تنها از قهر خودت بيمناك باشم و از تو فريادخواهى كنم ، و به لطف و كرم تو اميدوار باشم و تو را بخوانم و به تو پناه آورم و تنها به تو توكل كنم و از تو يارى بطلبم و از درگاهت امن و امان جويم و به تو اعتماد نمايم و بر