مستجاب‌تر باشد و يا شفاعت آنان در درگاه تو از شفاعت من پذيرفته‌تر باشد تا باعث نجات من از خشم و غضبت و برخوردارى از رضا و خشنودى تو گردد . ( 1 ) خداوندا اگر پشيمانى واقعى ، توبه محسوب مىشود هم‌اكنون من از همه كس پشيمان‌ترم و اگر ترك معصيت بمنزلهء بازگشت به درگاه توست ، من نخستين بازگشتهء به درگاه تو هستم و اگر استغفار و طلب آمرزش باعث محو شدن گناهان است پس من از آمرزش‌طلبان واقعى هستم ، خداوندا تو خود بندگانت را مأمور به توبه فرموده و پذيرش آن را نيز ضمانت كرده‌اى و وادار به دعا و بازگشت نموده‌اى و وعدهء اجابت داده‌اى پس بر محمّد و آلش درود و رحمت فرست و توبهء مرا بپذير و به مرحلهء نااميدى از درگاهت و محروميت از رحمت بىپايانت بازمگردان زيرا كه تو تنها پذيرندهء توبهء گنهكارانى و نسبت به خطاكاران پشيمان و نالان مهربان و رءوفى . . . خداوندا بر محمد و آلش درود فرست ، چنان كه ما را به وسيلهء او هدايت فرمودى ، و بر محمد و آلش درود فرست ، چنان كه ما را به وسيلهء او هدايت فرمودى ، و بر محمد و آلش درود فرست همان‌طورى كه ما را به وسيلهء او از ورطهء جهل و شرك نجات دادى و بر محمد و آلش چنان درود و رحمتى بفرست تا در روز قيامت و روز بيچارگى از ما شفاعت كند براستى كه بر هر كارى قادر و توانايى و اجابت درخواستهاى ما بر تو آسان است . » ( 2 ) آيا چنين گسستن از همه چيز و تنها رو به خدا آوردنى سراغ داريد ؟ براستى كه امام عليه السلام از خوف و خشيت و اضطراب در پيشگاه خداى متعال ذوب شده است در حالى كه او سرور پرهيزگاران و پيشاهنگ توبه‌كنندگان و سر دستهء موحّدان است . آنچه مسلّم است امام عليه السلام در تمام دوران زندگيش هرگز مرتكب گناهى نشده و همواره زندگيش نور تقوا و ايمان را پرتوافشانى كرده و با روح هدايت و تقوا آميخته بوده است بلكه بدين وسيله مىخواهد به امت اسلامى