خداوندا تو در قرآن كريمت فرموده‌اى : توبهء بندگانت را مىپذيرى و از گناهانشان مىگذرى و توبه‌كنندگان را دوست مىدارى ، پس چنان كه وعده داده‌اى توبهء مرا بپذير و كارهاى زشت مرا چنان كه ضمانت به عفو فرموده‌اى عفو كن و محبتى را كه به توبه‌كنندگان اعلام فرموده‌اى دربارهء من هم لازم شمار و من هم در مقابل ، عهد مىكنم كه ديگر به كارهايى كه در نظر تو ناپسند است بر نگردم و به گردن مىگيرم كه دوباره به كارهاى ناشايست بازنگردم و تا زنده‌ام از همهء گناهان دورى كنم . ( 1 ) خداوندا تو از خود من به گناهانم آگاهترى پس آنچه از گناهانم را كه مىدانى انجام داده‌ام ببخش و با قدرت خودت مرا به سوى اعمالى برگردان كه دوست مىدارى ، خدايا بر گردن من حقوقى از مردم است كه آنها را به خاطر دارم و حقوقى را فراموش كرده‌ام ولى تمام آنها در برابر ديدگان تو كه هرگز به خواب نمىرود و علم حضورى تو كه فراموشى در آن راه ندارد آشكار و عيان است پس خداوندا به صاحبان آنها عوض عطا فرما و بار سنگين آنها را از شانهء من بردار و مرا از آنها آسوده ساز و در آينده نيز از ارتكاب نظير آنها مرا بازدار . ( 2 ) خداوندا اگر عنايت تو نباشد و تو مرا حفظ نكنى من توانايى مداومت بر توبه را ندارم و اگر قوّت و ارادهء تو نباشد مرا نيروى خوددارى از گناهان نيست ، پس به كرمت مرا از توانايى لازم برخوردار كن و در وجود من حسّ خوددارى از گناهان را پايدار فرما ، خدايا چه بسيار بندگانى كه به درگاهت توبه كرده‌اند ولى در علم غيب تو معلوم بوده كه آنان در آينده توبهء خود را خواهند شكست و به ارتكاب گناهان بازخواهندگشت ، بنابراين من پناه مىبرم به تو كه از چنين بندگانى باشم ، اين توبهء مرا به لطف خودت توبه‌اى قرار ده كه تا پايان عمرم دوباره محتاج توبه نباشم و همين توبه موجب محو گناهانم گردد و هم باعث سالم ماندنم از خطا در باقيماندهء عمرم باشد . »