درگاه جود و احسانت و دلبستگى به وعده‌ات و خشنودى به كفالت تو جايگزين محروم داشتن فرومايگان و علاج و چاره‌جويى از آنچه در اختيار سودجويان و جبران نيرنگ نيرنگ‌بازان است ، پس اى خداى مهربانى كه جز تو خدايى نيست گناهان گذشتهء مرا بيامرز و باقيماندهء عمر مرا از ارتكاب گناه حفظ كن و درهاى جود و رحمت خود را به روى من بگشا ؛ درهاى رحمتى كه به روى دوستان و برگزيدگانت نمىبندى ، اى بخشنده‌ترين بخشايندگان . » ( 1 ) امام عليه السّلام به خداى تعالى تمسّك و اعتصام جسته و تنها به او پيوسته و تمام آرمانها و آرزوها و خواسته‌هايش را متوجّه او ساخته و آن حضرت يقين دارد كه پناهندگى به غير خدا از سست ايمانى و ضعف عقل است زيرا چنين كسى از گمان خود پيروى كرده و در پى سراب شتافته است . ( 2 ) دعاى امام در وقت آوردن و برداشتن سفرهء غذا امام عليه السّلام وقتى كه غذا را در جلو آن حضرت مىگذاشتند اين دعا را مىخواند : « اللهم هذا من منّك و فضلك ، و عطائك ، فبارك لنا فيه ، و سوغناه ، و ارزقنا خلفا إذا أكلناه ، و رب محتاج إليه ، رزقت فاحسنت ، اللهم و اجعلنا من الشاكرين . . . » « خداوندا اين غذا از جمله احسان و فضل و بخشش توست ، پس آن را براى ما با بركت كن و گوارايمان گردان و چون تناول كرديم عوض آن را روزى و نصيب ما فرما ، خدايا ، بسا كسانى كه نيازمند به اين غذا بودند ، تو روزى دادى و احسان كردى ، خداوندا ما را از سپاسگزاران نعمتت قرار ده . »