كه در ضمير خود دارد نيكو گرداند و به او پناه برده است از اين كه ظاهر او را در مقابل چشم مردم نيكو جلوه دهد بدون اين كه اين ظاهر ارتباطى با باطن وى داشته باشد ، همچنان كه از خداوند مسألت كرده تا اين كه آمرزش و خشنودى خود را ، در صورتى كه وى به يكى از تمايلات نفسانى خود بازگردد ، دوباره شامل حال وى نمايد . ( 1 ) دعاى امام عليه السّلام در وقت نزول فقر امام عليه السّلام وقتى كه فقر و تنگدستى به او رو مىآورد و يا از كارى بيمناك مىشد اين دعاى شريف را مرتّب مىخواند و به فرزندانش نيز سفارش مىفرمود ، كه آن را بعد از نمازهاى چهارركعتى و دو ركعتى به شرح زير بخوانند : « يا موضع كل شكوى ، يا سامع كل نجوى ، يا شافي كل بلوى ، يا عالم كل خفية ، و يا كاشف ما يشاء من كل بلية ، أدعوك دعاء من اشتدت فاقته ، و ضعفت قوته ، و قلت حيلته ، دعاء الغريب ، الغريق ، الفقير ، الذي لا يكشف ما هو فيه إلا أنت يا أرحم الراحمين ، لا إله إلا أنت سبحانك ، إني كنت من الظالمين . . . » « اى خدايى كه مرجع هر شكايت و شنوندهء هر نجوايى و اى خدايى كه شفابخش هر غم و گرفتارى و داناى هر نهانى و اى كه هر چه را بخواهى از هر بلايى بر كنار مىدارى ، خداوندا از تو درخواست مىكنم چون درخواست كسى كه سخت نيازمند شده و توانايى و راه چاره‌اش سستى و كاستى يافته است و همچون غريب ، غريق و فقيرى كه جز تو ؛ كس ديگرى قادر نيست گرفتارى او را بر طرف سازد ، اى بخشنده‌ترين بخشايندگان ، اى خدايى كه جز تو خدايى نيست ، تو ( از شرك و شريك ) پاك و منزهى ، و من در حق تو از جمله ستمكاران و ظالمانم . . . » آن حضرت همواره مىفرمود : كسى اين دعا را نمىخواند مگر آن كه