و بسيارى ديگر از دعاهاى امام عليه السلام ، اميدوارى زيادى را نويد مىدهد كه باعث آكنده شدن دل از اشراق ، طمع و اميد به عفو و گذشت خداى متعال مىگردد . ( 1 ) خامسا - صحيفهء سجاديّه باب مناظرات تازه‌اى را با خداى تعالى به روى انسان مىگشايد در حالى كه پر از برهانهاى رسا در زمينهء طلب عفو و بخشش از درگاه خداست ، اينك به بخشى از آنها گوش فرا مىدهيم كه عرض مىكند : « إلهي إن كنت لا تغفر إلا لأوليائك و أهل طاعتك ، فإلى من يفزع المذنبون ؟ و إن كنت لا تكرم إلا أهل الوفاء لك فبمن يستغيث المسيئون ؟ إلهي إنك أنزلت في كتابك العفو ، و أمرتنا أن نعفو عمن ظلمنا ، و قد ظلمنا أنفسنا فاعف عنا ، فإنك أولى بذلك منا ، و أمرتنا أن لا نرد سائلا عن أبوابنا ، و قد جئتك سائلا فلا تردني عن بابك ، و أمرتنا بالاحسان إلى ما ملكت أيماننا ، و نحن أرقاؤك فاعتق رقابنا من النار . . . » ( 2 ) « خداوندا اگر بناست كه جز دوستان و اهل طاعتت را نيامرزى پس گنهكاران به چه كسى پناه ببرند ؟ و اگر جز بر وفاداران به خود بر ديگران بخشش و كرم روا ندارى پس بدكاران از چه كسى كمك و يارى بطلبند ؟ خداوندا تو در كتاب آسمانى خود عفو و بخشش را نازل كرده و به ما دستور داده‌اى تا از كسانى كه بر ما ستم كرده‌اند درگذريم و ما به خود ستم كرده‌ايم ، از ما درگذر ، زيرا كه تو از ما به عفو و بخشش سزاوارترى . الهى تو خود به ما دستور داده‌اى تا سائل را از در خانه‌مان دست خالى رد نكنيم در حالى كه ما به گدايى در خانهء تو آمده‌ايم پس ما را از در خانه‌ات نااميد بر مگردان ، و ما را به احسان و نيكى نسبت به بردگانمان امر فرموده‌اى در حالى كه ما مملوك و بردگان توايم ، ما را از آتش دوزخ آزاد كن . » امام عليه السلام در دعاى ديگرى عرض مىكند :