ديگرى داخل كرده است تا زندگى انسانها آسانتر باشد و بندگان بتوانند براى تهيهء غذا و زندگى كوشش كنند . و شب را آفريد ، تا به هنگام فرا رسيدن شب به وسيلهء استراحت و خواب از رنج كار و زحمت روزانه آسوده شوند و شب را به منزلهء لباس و پوششى قرار داد تا با نشستن كنار خانواده و لذت بردن از حلال خويش به بقاى نسل كمك كنند ، و روز را آفريد و به وسيلهء نور آفتاب روشن گردانيد تا در طلب روزى و با اتّكاى به فضل الهى در راه سعادت خويش گام بردارند و در روى زمين گردش كنند . » ( 1 ) امام حكيم ، براى عظمت پروردگار متعال به آفرينش شب و روز و درهم شدن هر كدام از آنها در ديگرى و به حركت آرام آنها استدلال كرده است حركتى كه نه كسى مىتواند نگه دارد و نه مىتواند ضبط كند و نه قادر بر تقسيم و تحديد آن است ، براستى داخل شدن شب در روز و يا داخل شدن روز در شب بطورى تدريجى انجام مىگيرد و تداخل مىشود كه جدا كردن لحظه‌ها و تميز و تشخيص دگرگونيها امكان‌پذير نيست . اندك اندك تاريكى شب به قلمرو روشنايى روز وارد مىشود و كم به كم سفيدهء صبح در ميان انبوه تاريكيها پديدار مىشود و هر دوى اينها بارها مشهود بوده و ديده شده است . همچنان كه امام عليه السلام حكمت آفرينش شب و روز را بيان فرموده است ؛ خداى تعالى شب را آفريده تا انسان از رنج كارهاى روزانه و تلاشهاى خسته‌كنندهء آن آرامشى پيدا كند و در حقيقت تمام نيروهايى را كه انسان در اثناى كار روزانه‌اش از دست داده است دوباره با خواب و استراحت بازيابد و خداوند روز را آفريده است و آن را روشن قرار داده تا از لطف او برخوردار گشته و روزى خود را به دست آورد و براى زندگى خود و خانواده‌اش كار كند . براستى دعاهاى امام عليه السلام مشتمل بر مجموعه‌اى از دلايل توحيد