مىاندازد و هركه گرفتار آن شود تمام برجستگيهاى اخلاقى را از دست مىدهد و از هر صفت ارزشمندى فاصله مىگيرد ، همچنان كه آدم كينه‌توز كه كينهء ديگران را در دل دارد وقتى كه مىبيند مردم مشمول نعمتهاى الهى شده‌اند ، با رنج و خشم مىميرد . ( 1 ) 42 - امام عليه السّلام فرمود : « فقد الأحبة غربة . . . » « از دست دادن دوستان ، باعث غربت است . » براستى از دست دادن دوستان يكى از بدترين مصيبتهايى است كه به انسان رو مىآورد زيرا كه او غريب و تنها در چنگال غمها و گرفتاريها مىماند . ( 2 ) 43 - امام عليه السّلام فرمود : « الرضا بمكروه القضاء ارفع درجات اليقين . . . » « راضى بودن به قضاى الهى ، آنجا كه بر خلاف ميل آدمى باشد بالاترين درجات يقين است . » البته هر كسى كه به قسمت الهى و آنچه را كه از رويدادهاى مهلك مقدر گشته است راضى باشد و بىتابى و جزع نكند ، در راحتى و آرامش روحى به سر خواهد برد و براستى چنين كسى از جمله پرهيزگاران است ؛ كسانى كه كارهايشان را به خدا واگذاشته و به قضا و قدر الهى راضى گشته‌اند . ( 3 ) 44 - امام عليه السّلام فرمود : « نظر المؤمن في وجه أخيه المؤمن للمودة و المحبة عبادة . . . » « نگاه كردن مؤمن به صورت برادر مؤمنش از راه مهر و محبت ، عبادت است . » همانا اسلام پيروانش را به محبّت و الفت وادار كرده و از اختلاف و