شقاوتمندانهء دائمى است . ( 1 ) 16 - امام عليه السلام فرمود : « سبحان من جعل الاعتراف بالنعمة له حمدا ، سبحان من جعل الاعتراف بالعجز عن الشكر شكرا . . . » « 1 » « منزّه است آن خدايى كه اعتراف به نعمتش را سپاس خود شمرده است و پاك و منزّه است آن خدايى كه اقرار به ناتوانى را از شكر و سپاس خويش سپاسگزارى دانسته است . » براستى كه اعتراف به نعمتها و الطاف الهى ، خود حقيقت حمد و سپاس خداست همچنان كه اقرار به عجز و ناتوانى از سپاس گفتن ، عين شكر و سپاسگزارى اوست . ( 2 ) 17 - امام عليه السلام فرمود : « طلب الحوائج إلى الناس مذلة للحياة ، و مذهبة للحياء ، و استخفاف بالوقار ، و هو الفقر الحاضر ، و قلة طلب الحوائج من الناس هو الغنى الحاضر . . . » « 2 » « درخواست حوايج از مردم باعث خوارى در زندگى است و حيا را از بين مىبرد و وقار و شخصيت آدمى را مىكاهد و بيچارگى بالفعل است و كمتر درخواست كردن حوائج از مردم بىنيازى بالفعل است . » اين مطلب قطعى است كه كرنش در برابر مردم و درخواست از مال ايشان باعث ذلّت و خوارى و از بين رفتن شرم و حياست و خود دليل فقر و ضعف نفس است ، زيرا شخص با عزّت ، كسى است كه خويشتن‌دار باشد و كرامت خود را

--> ( 1 ) تحف العقول : ص 283 . ( 2 ) تحف العقول : ص 282 .