دين‌دارى سؤال كرد ، امام عليه السّلام به او فرمود : « ادعوك إلى اللّه تعالى ، و إلى دينه ، و جماعه أمران : الأول : معرفة اللّه ، و الآخر العمل برضوانه ، و إن معرفة اللّه أن تعرفه بالوحدانية ، و الرأفة ، و الرحمة ، و العلم و القدرة ، و العلو على كل شيء ، و أنه النافع ، الضار ، القاهر لكل شيء ، الذي لا تدركه الابصار ، و هو يدرك الأبصار و هو اللطيف الخبير ، و أن محمدا عبده و رسوله ، و أن ما جاء به هو الحق من عند اللّه تعالى ، و أن ما سواهما هو الباطل ، فإذا اجابوا إلى ذلك فلهم ما للمسلمين ، و عليهم ما على المسلمين . . . » « 1 » ( 1 ) « تو را به سوى خدا و دين خدا دعوت مىكنم ، و اينها در دو چيز جمع شده است : نخست شناخت خداى تعالى و ديگرى عمل كردن بر طبق رضاى او . و همانا شناخت خدا آن است كه او را به يكتايى و رأفت و مهربانى ، علم و توانايى و برترى بر همه چيز بشناسى و بدانى كه سود و زيان به دست اوست و بر همه چيز غالب است ، كسى است كه چشمها او را نمىبيند و او چشمها را مىبيند و او مهربان و بسيار داناست و اين كه محمد ( ص ) بنده و فرستادهء اوست و آنچه را كه او از جانب خدا آورده ، بر حق است و جز خدا و پيامبر ( و راه آنها ) همه چيز بر باطل است ، و هرگاه اينها را پذيرفتند آنها نيز حقى مانند ديگر مسلمانان دارند و هر چه به زيان مسلمين است بر زيان آنها نيز هست . » ( 2 ) براستى دعوت به دين‌دارى و ورود در گروه دينداران بر محور شناخت خداى تعالى و ايمان به يكتايى او و اعتراف به نبوت رسول اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - است و هر كه به اين دو امر اقرار كند ، احكام اسلام ، از قبيل محفوظ بودن جان و مال او و رفتار با او همچون ديگر مسلمانان دربارهء او جارى است .

--> ( 1 ) تهذيب شيخ طوسى : 2 / 47 .