بغض به دنيا نيست براستى كه بغض دنيا شعبه‌هايى دارد و گناهان هم اقسامى دارد . نخستين چيزى كه بدان وسيله معصيت خدا شد ، كبر بود كه معصيت ابليس است ؛ او از فرمان خدا سرپيچى كرد و بزرگى را به خود بست و از كافران گرديد ، و حسد كه گناه فرزند آدم است هنگامى كه به برادرش حسد برد و او را كشت ، و حبّ زنان ، حب دنيا ، حب رياست ، راحت‌طلبى و شهوت كلام و جاه طلبى و مال دوستى از آن منشعب گرديد و جمعا هفت خصلت شدند و تمام آنها در حب دنيا جمع است . و پيامبران و دانشمندان با علم و آگاهى از اينها فرموده‌اند : حبّ دنيا در رأس همهء گناهان است و اين دنيا ، دنياى گرفتارى است . . . » ( 1 ) براستى كه حب دنيا اساس گرفتاريها و ريشهء فتنه‌ها و خطرهايى است كه انسان به آنها دچار مىشود ، زيرا كه حرص زياد آدمى به دنيا ، او را به سوى بسيارى از نافرمانيها و گناهان مىكشاند و در شرّ عظيمى مىافكند ، امام عليه السلام بعضى از آفاتى را كه منشأ آنها حب دنياست نام برده ، از آن جمله : 1 - تكبّر 2 - حسد 3 - حب زنان و رياست‌طلبى 4 - آسايش‌طلبى 5 - شهوت كلام و سخنان بيهوده گفتن 6 - برترىجويى نسبت به ديگران 7 - مال دوستى اين آفتها هستند كه انسان را به راه دلبستگيها مىبرند و او را در گناهان غرق كرده و از راه حق دور مىسازند .