( 1 ) بررسى روايات ناگزيريم اندكى تأمل كنيم تا اين روايات ضد و نقيض را بررسى نماييم ، كه پس از دقت زياد مىبينيم ، روايت اول به دلايل ديگر از صحت بدور است : اوّلا - يزدگرد در تمام مدت خلافت عمر زنده بود و پس از وفات او از دنيا رفت و در سال ( 30 ه - ) در مرو كشته شد و اين تاريخ مصادف با ششمين سال خلافت عثمان است ، به احتمال قوى شاه زنان با خواهرش پس از قتل پدرشان تا زمان خلافت امام امير المؤمنين در خفا مىزيستند و چون حريث بن جابر حكمران آن ناحيه شد بر ايشان دست يافت و آنها را نزد امام عليه السلام فرستاد . ثانيا - از دلايلى كه نادرستى روايت اول را تأييد مىكند ، چيزى است كه ابو حنيفه نقل مىكند ؛ وقتى كه دختر يزدگرد را نزد امير المؤمنين عليه السلام آوردند ، فرمود : « هر كه را از مسلمانان مايلى به همسرى خود انتخاب كن . » دختر يزدگرد با دورانديشى و بزرگ‌منشى پاسخ داد : « من سرى را طالبم كه همتا نداشته باشد . » اين سخن دليل بر دورانديشى آن بانو بود ، امام عليه السلام با لطف و مهربانى در جواب او گفت : « على خود پيرمرد است . . . » معناى اين سخن آن بود كه امام عليه السلام رغبتى به زنان نداشت به دليل آن كه پير و سالخورده است ، به علاوه گرفتارى امور مردم كه او را به خود مشغول كرده بود . آن بانو به دنبال اظهار عقيده خود پافشارى مىكند و مىگويد : « من سربسته سخنم را گفتم . . . »