وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ « 1 » . ( 1 ) مفسّران و راويان حديث ، اتفاق دارند بر اينكه اين آيه در حق اهل بيت نازل گرديده « 2 » و اينكه « ابناءنا » به « حسنين » ، « نساءنا » به « فاطمه » و « انفسنا » به « على » اشاره دارد . ( 2 ) اين آيهء كريمه در جريان يك واقعهء بسيار مهم تاريخى كه ميان نيروهاى اسلام و نيروهاى نمايندهء نصارا نازل شد . شرح موجز اين حادثه آن است كه هيأتى از مسيحيان نجران نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آمدند تا با آن حضرت در مورد اسلام مناظره نمايند . پس از گفتگويى كه ميان آنان و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله صورت گرفت ، توافق كردند كه در برابر خداوند دعا كنند تا لعنت و عذابش را بر دروغگويان و منحرفان از حق ، قرار دهد و براى اين كار وقت خاصّى را تعيين نمودند . ( 3 ) هيأت مسيحيان با وعدهء بازگشت براى مباهله ، محل را ترك كردند تا امر خدا ظاهر شود و حق آشكار گردد و باطل از بين برود . دلهاى آنان گرفتار امواجى از افكار و انديشه‌ها گرديد . آنها نمىدانستند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چه كسانى را براى مباهله در برابر آنان حاضر خواهد كرد . ( 4 ) روز موعد فرا رسيد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بيرون آمد در حالى كه برترين مردم

--> ( 1 ) آل عمران / 60 : « پس هر كس با تو در مقام مجادله برآيد دربارهء عيسى بعد از آنكه به وحى خدا به احوال او آگاهى يافتى بگو بياييد ما و شما با فرزندان و زنان خود با هم به مباهله برخيزيم ( يعنى در حق يكديگر نفرين كرده و در دعا و التجا به درگاه خدا اصرار كنيم ) تا دروغگو و كافران را به لعن و عذاب خدا گرفتار سازيم » . ( 2 ) رازى ، تفسير 8 / 85 . بيضاوى ، تفسير ، 2 / 47 . تفسير الكشاف 1 / 368 . تفسير روح البيان 2 / 44 . تفسير الجلالين 1 / 35 . ترمذى ، صحيح 5 / 225 ، بيهقى ، سنن 7 / 63 . مسلم ، صحيح 4 / 1871 ، كتاب فضائل الصحابة . احمد بن حنبل ، مسند 1 / 185 . بغوى ، مصابيح السنة 4 / 183 سير اعلام النبلاء 3 / 286 .