( 1 ) هنگامى كودكان يك خانواده ، نشأتى سليم ، متوازن و دور از ناهنجارى و انحراف پيدا مىكنند كه در خانه ، آرامش ، مودت ، اطمينان خاطر و دورى از خشونت و ناخشنودى ، حاكم باشد و اگر خانواده اين موارد را رعايت ننمايد ، كودكانش دچار عقده‌هاى روانى خطرناكى مىشوند كه براى آنان مشكلات و گرفتاريهاى فراوانى را به بار مىآورند . و از نظر روان‌شناسى ثابت شده كه خطرناكترين عقده‌ها كه بيشترين زمينه‌سازى را براى آشفتگيهاى شخصيتى فراهم مىسازند ، همانها هستند كه در مرحلهء كودكى نخستين ، خصوصا از رابطهء طفل با والدينش ، ايجاد مىشوند « 1 » . ( 2 ) همچنين يكى از مهمترين وظايف خانواده ، توجه به تربيت كودكان است ؛ زيرا خود مسئول فعاليتهاى اجتماع‌پذيرى مىباشد كه طفل از خلال آن ، آگاهيهاى فرهنگى و اصول آن را به صورتى فرا مىگيرد كه وى را در آيندهء زندگيش ، شايستهء مشاركت فعّالانه با ديگر اعضاى اجتماع مىسازد . ( 3 ) از نظر علماى تربيت ، مهمترين وظايف خانواده عبارتند از : الف - آماده كردن كودكان در محيطى شايسته تا نيازهاى بيولوژيك و اجتماعى خود را برآورده سازند . ب - آماده كردن آنان براى مشاركت در زندگى جامعه و آشنايى با ارزشها و عادتهاى آن . ج - فراهم نمودن آرامش ، امنيت و حمايت براى آنان . د - فراهم آوردن وسايلى كه براى آنها امكان ساخت وجوديشان در درون جامعه را مهيّا نمايد « 2 » .

--> ( 1 ) بيماريها روانى و عقلى ، ص ب . ( 2 ) نظام تربيتى در اسلام ، ص 81 .