« وليد به رسوايى و جهنم خواهد رسيد و پاداش على بدون شك بهشت خواهد بود » . ( 1 ) هنگامى كه عثمان ولايت كوفه را به او سپرد ، آشكارا شراب مىخورد ، روزى وى در حال مستى به كاخ خود وارد شد و ابياتى را بر زبان آورد كه شرّ به بار آورد : و لست بعيدا عن مدام و قينة * و لا بصفا صلد عن الخير معزل و لكن اروى من الخمر هامتى * و امشى الملا بالساحب المتسلسل « 1 » « و من از شراب و رامشگر به دور نيستم و نه در جايى خشك و به دور از نيكى » . « ولى كله‌ام را از شراب سيراب مىكنم و در ميان مردم با مى خوشگوار به راه مىافتم » . ( 2 ) راويان مىگويند : وى به آواز رامشگران گوش فرا مىداد و شب را همراه نديمان و خوانندگان خود از شام تا بامداد به مستى مىگذرانيد و ترجيح مىداد كه شب را با يكى از دوستانش كه شخصى مسيحى از اهل تغلب به نام « ابو زبيد طائى » بود ، بيدار بماند و او را در خانه‌اى بر در مسجد جاى داده بود و سپس آن را به وى بخشيد و طائى از منزلش خارج مىشد و از ميان مسجد مىگذشت تا براى بزم شبانه به نزد وليد برود و در آنجا ميگسارى نمايد و سپس در حال مستى از ميان مسجد بازگردد « 2 » . ( 3 ) مورخان مىگويند كه وليد ، شراب نوشيد و در حال مستى ، نماز صبح را

--> ( 1 ) مروج الذهب 2 / 335 . ( 2 ) الاغانى 5 / 135 . مروج الذهب 1 / 323 . العقد الفريد 6 / 348 .