( 1 ) تعويذ « 1 » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى حسنين عليهما السّلام از عنايت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت به سبطينش و از علاقهء شديد آن حضرت بر نگهدارى آنها از هر بدى و هر شرّ ، اين بود كه بسيار پيش مىآمد كه آنها را تعويذ مىكرد . ( 2 ) « ابن عباس » روايت كرده : « پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حسن و حسين را تعويذ مىكرد و مىفرمود : أعوذ بكلمات اللّه التامة من كل شيطان و هامة و من كل عين لامة . و مىفرمود : ابراهيم اين گونه دو فرزندش اسماعيل و اسحاق را تعويذ مىكرد » « 2 » . ( 3 ) و « عبد الرحمن بن عوف » مىگويد : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به من گفت : « اى عبد الرحمن ! آيا نمىخواهى تو را تعويذى بياموزم كه ابراهيم دو پسرش اسماعيل و اسحاق را به آنها تعويذ مىنمود و من دو پسرم حسن و حسين را . . . كفى باللّه واعيا لمن دعا و لا مرمى وراء امر اللّه لمن رمى . . . » « 3 » . « خداوند براى كسى كه دعا كند ، كافى نگهدارنده‌اى است و جاى تير انداختنى بعد از امر خدا براى هر كس كه تير بيندازد ، وجود ندارد » . ( 4 ) اين امر ، بر عمق محبت و عطوفتى دلالت دارد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت به آن دو داشته و اينكه آن حضرت بيم از آن داشت كه چشم حسودان آنها را بزند ، پس آن دو را با اين دعا از چشم بد حفظ مىكرد .

--> ( 1 ) « تعويذ » : پناه دادن ، در پناه آوردن ، حفظ كردن كسى . و نيز به معنى دعاهايى كه بر كاغذ مىنويسند و به گردن يا بازو مىبندند براى دفع چشم زخم و رفع بلا و آفت ( فرهنگ عميد ) . ( 2 ) ذخائر العقبى ، ص 134 . مشكل الآثار 4 / 72 . ( 3 ) ذخائر العقبى ، ص 134 .