روايت مذكور ، ادعايى بيش نيست و صحت ندارد . ( 1 ) 2 - « احمد بن حنبل » به سندش از امام على عليه السّلام روايت كرده گفت : هنگامى كه حسن برايم متولد شد ، وى را به نام عمويم « حمزه » ناميدم و وقتى كه حسين به دنيا آمد ، او را به نام برادرم « جعفر » نام گذاشتم . پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مرا فرا خواند و فرمود : « خداوند مرا دستور داده تا نام اين دو را تغيير دهم ، پس آن دو را حسن و حسين نامگذارى كن » « 1 » . اين روايت نيز در ضعف ، همچون روايت قبلى است ؛ زيرا نامگذارى سبطين به اين دو نام ، بر حسب مشهور ، اندكى پس از تولدشان صورت گرفت و هيچ كس به آنچه احمد روايت كرده ، نظر نداده است . ( 2 ) 3 - طبرانى به سندش از امام على عليه السّلام روايت كرده كه فرموده است : « هنگامى كه حسين به دنيا آمد ، وى را به نام برادرم جعفر ناميدم ، پس رسول خدا مرا فرا خواند و به من دستور داد تا او را حسين نام گذارم » « 2 » . اين روايت در ضعف ، با دو روايت قبلى همانند است ؛ زيرا حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در نامگذارى سبط و ريحانهء پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بر آن حضرت پيشى نجست و آن حضرت بود كه - بر حسب آنچه مشهور بر آن است - وى را به اين نام ، ناميد و روايات اهل بيت عليهم السّلام بر آن اجماع دارند . ( 3 ) سوّم : عقيقه پس از گذشت هفت روز از تولد سبط پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن حضرت دستور داد تا گوسفندى را برايش عقيقه كنند و گوشتش را براى فقرا تقسيم نمايند . و نيز دستور

--> ( 1 ) احمد بن حنبل ، مسند 1 / 257 . ( 2 ) طبرانى ، المعجم الكبير 3 / 10 .