عهده‌دار شود ، انگشتر مهر خود را در انگشت زنش مىگذارد . و چيزى مرا مانع نمىشود از تو اى عثمان ! جز تعصب تو و دوستيت نسبت به قوم و خاندانت . و چيزى مرا مانع نمىشود از تو اى على ! جز حرص تو بر آن و به حقيقت كه تو از قوم شايسته‌تر هستى كه اگر آن را بر عهده گيرى به حق آشكار و راه راست عمل مىكنى « 1 » . ( 1 ) وى اعضاى شورا را به صفتهاى ناپسندى موصوف ساخت ، عبد الرحمن بن عوف را به فرعون اين امّت موصوف نمود و حقيقتا شگفت‌آور است كه اندكى بعد ، امر انتخاب را به دو سپرد و قول او را منطق قاطع و حرف آخر قرار داد . ( 2 ) همچنين وى امام را به حرص بر خلافت متهم نمود ، جز اينكه سيرهء درخشان امام ، عكس اين مطلب را گواهى مىدهد ؛ زيرا آن حضرت عليه السّلام نه از عشاق قدرت و نه از طالبان حكومت بود و اينكه وى با خلفا به نزاع پرداخته و بر آنان اقامهء حجت نمود كه از آنها به امر خلافت شايسته‌تر است ، نه براى اين بوده كه از حكومت ، وسيله‌اى براى بهره‌بردارى از خيرات سرزمينها بسازد آن گونه كه بعضى از آنان چنين كرده بودند و نه بخاطر اينكه از تمايلات نفسانى كه جويندهء قدرت و خود نابودكننده در راه آن هستند ، بهره‌جويى كند ، تا نفوذ و برترى خود را بر مردم گسترش دهند . ( 3 ) امام على عليه السّلام به هيچ روى چنين اهداف كم ارزشى را جويا نبوده است بلكه حكومت را براى نشر عدالت و برپا داشتن حق و اجراى شريعت

--> ( 1 ) الامامة و السياسة 1 / 28 - 29 .