الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسين محفوظى اهوازى )
268
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
( 1 ) و بعد ، حضرت امام امير المؤمنين عليه السّلام بر آن حضرت نماز گزارد . آنگاه مسلمين براى نماز بر جنازهء پيامبرشان آمدند . امام امير المؤمنين عليه السّلام به آنها فرمود : « از ميان شما كسى به عنوان امام بر او نماز نخواند كه او زنده و مرده ، امام شماست » . ( 2 ) پس از آن ، مسلمين دسته دسته بر او وارد مىشدند و صف اندر صف بدون امام بر آن حضرت نماز مىگزاردند در حالى كه امير المؤمنين در كنار جنازه ايستاده بود و مىگفت : « سلام بر تو اى پيامبر و رحمت خدا و بركات او ! خداوندا ! ما گواهى مىدهيم كه وى آنچه را بر او نازل شد ، ابلاغ نمود و براى امتش خير خواهى و دلسوزى نمود و در راه خدا جهاد كرد تا اينكه خداوند دينش را عزّت بخشيد و كلمهاش را تمام گردانيد . خداوندا ! ما را از كسانى قرار ده كه پيروى مىكنند آنچه را كه بر او نازل گرديده و بعد از او ما را ثابت گردان و ما را با او همراه ساز » و مردم آمين مىگفتند « 1 » . ( 3 ) مردم از برابر آن جنازهء پاك ، مىگذشتند در حالى كه شكسته بال و چشم فروهشته بودند و اندوه ، دلهايشان را شكافته بود ؛ زيرا مرده بود كسى كه آنان را به هدايت و حق فراخواند و براى آنها دولتى تأسيس كرده بود كه دعوت به انصاف مظلوم و حقستانى از هر تجاوزگر گناهكار فرا مىخواند ، آنكه نور هدايت را روشن ساخت و زندگى فكرى را در همهء نقاط زمين ، روشنى بخشيد . ( 4 ) خاكسپارى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از آنكه مسلمانان نماز بر آن جنازهء عظيم را به پايان رسانده و با ايشان
--> ( 1 ) كنز العمال 7 / 254 .