( 1 ) آن حضرت ، گاه ، شبهاى پىدرپى گرسنه مىماند و خانواده‌اش شام نداشتند « 1 » . و عايشه در زهد آن حضرت روايت كرده : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله روزه ماند و سپس گرسنگى را ادامه داد و روزه ماند و باز ادامه داد و روزه‌دار ماند ، پس فرمود : « دنيا براى محمد و آل محمد شايسته نباشد . اى عايشه ! خداوند از پيامبران اولو العزم جز به صبر بر ناخوشايندها و صبر از خوشايندها راضى نگرديد و از من راضى نگرديد مگر اينكه مرا تكليف فرمود به آنچه آنان را بدان مكلّف ساخت » . پس فرمود : « فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ » . « پس صبر كن آن گونه كه پيامبران اولو العزم صبر كردند » و من به خدا صبر مىكنم آن گونه كه صبر كردند ، مىكوشم و نيرويى جز به خداوند نيست « 2 » . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله همچنان در اين حالت ، زاهد به دنيا و بىتوجه به هر آنچه از متاعها و نعمتها در آن است ، باقى ماند تا وقتى كه خداوند آن حضرت را برگرفت و اختيار كرد . ( 2 ) مصيبت روز پنجشنبه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از تحركات سياسى كه بعضى از بزرگان صحابه انجام داده بودند ، دريافت كه آنان براى اهل بيتش بلاها در نظر دارند و منتظر فرصتى در مورد آنها هستند و اينكه همگى بر آنند كه خلافت را از آنها دور سازند . پس آن

--> ( 1 ) ترمذى ، صحيح 4 / 580 . ( 2 ) سيوطى در الدر المنثور 7 / 454 آن را در تفسير قول خداى تعالى : « فاصبر كما صبر اولو العزم » آورده است .