و تنظيم رفتارش انجام مىدهد ، بنابراين ، ناگزير بايد از اين زندگى رخت بر بست . . . و ما دربارهء بخشهاى اين فاجعهء بزرگى كه مسلمين بدان دچار گشتند ، سخن خواهيم گفت و به حوادث خطرناكى كه با آن همزمان گشتند ، نظرى خواهيم افكند ؛ زيرا آن حوادث ، ارتباطى موضوعى با آنچه مورد بحث ماست دارند و بسيارى از علل را مشخص مىسازند و به رنجهايى كه امام حسين عليه السّلام همراه اهل بيت تحمل كرده و مصيبتها و گرفتاريهايى كه بر ايشان اتفاق افتاد ، مربوط مىشوند . ( 1 ) نشانه‌هاى رحلت مقدمات وفات و جدا شدن از زندگى براى رهبر ، نجات دهنده و معلّم ؛ يعنى حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آشكار شد ؛ زيرا اخطارهايى پىدرپى وجود داشت كه بر آن امر دلالت مىكرد و آنها بدين شرح مىباشند : ( 2 ) 1 - قرآن ، دو بار بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بدين وسيله احساس كرد كه اجل حتمى فرا رسيده است « 1 » و لذا آن حضرت ، سخن گفتن در مورد مرگ خود را آغاز نمود و دور شدن خويش از اين زندگى را ميان مسلمين منتشر كرد و به پارهء تن خود سرور زنان عالميان حضرت فاطمه عليها السّلام فرمود : « جبرئيل ، سالى يك بار قرآن را بر من عرضه مىنمود و امسال دو بار آن را بر من عرضه داشت و من آن را جز نزديك شدن اجل خود نمىدانم . . . » « 2 » .

--> ( 1 ) الخصائص الكبرى 2 / 368 . ( 2 ) ابن كثير ، تاريخ 5 / 223 .