دگرگون گشته و بسيارى از وباهاى اخلاقى و رفتارى ناشى از عدم تعيين سرنوشتش در حساس‌ترين دوره‌هاى حياتى تاريخ خود همچون سقيفه ، شورا و صفين ، گريبانش را گرفته بود . ( 1 ) به هر حال ، حوادث تاريخى كه امام حسين عليه السّلام در جريان آنها بود ، بايد با مطالعه‌اى علمى ، عميق و تحليل‌گرانه و به دور از عواطف و ديگر سنتهاى مذهبى كه پنهان كردن حق را واجب ساخته و در بسيارى از موارد ، موجب گمراهى افكار عمومى در جنبه‌هاى فراوانى از زندگى عقيدتى گرديد ، مورد بررسى واقع شود ؛ زيرا تاريخ اسلامى به صورتى موضوعى و جامع ، مورد بررسى واقع نشده بلكه بيشتر محققان به صورتى سنّتى به آن پرداخته‌اند كه اين امر ، سودى به جامعه نمىرساند و فايده‌اى به آن نمىبخشد . و نيز واقعيت آن حوادث را كه براى جامعه مشكلات و بلاهاى زيادى را ايجاد نمود و حركت آن را به سوى پيشرفت ، بر حسب آنچه اسلام مىخواهد متوقف ساخت ، آشكار نمىنمايد . ( 2 ) چيزى كه شك را در آن مجالى نيست ، اين است كه در آن حوادث ، پيچ و خمهاى تاريخى مهمى وجود دارد كه بعضى از مورخان عمدا آنها را ناديده گرفته و مكشوف نساخته‌اند همچنانكه تاريخ با بسيارى از موضوعات كه راويان در جعل آنها تعمد داشته‌اند ، مخلوط گشته است تا بدين ترتيب از سلطه‌هاى حاكم در آن روزگاران حمايت شود و اين امر بر شخص محقق واجب مىسازد كه در آنها دقّت و تعمّق نمايد تا از هر راهى كه به دست مىآورد ، به حقيقت دست يابد . ( 3 ) ما ناگزيريم كه آن حوادث را عرضه بداريم و تجزيه و تحليل كنيم ؛ زيرا آنها از وسايل آشكار ساختن زندگانى امام حسين عليه السّلام مىباشند همچنانكه آنها