الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسين محفوظى اهوازى )

207

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

پروردگارا ! به آنچه به من عنايت داشتى و از هر چيزى عطا كردى . پروردگارا ! به آنچه مرا غذا دادى و نوشانيدى . پروردگارا ! به آنچه به من بىنيازى و ثروت دادى . پروردگارا ! به آنچه مرا يارى كردى و عزّت دادى . پروردگارا ! به آنچه مرا از پوشش با صفايت پوشانيدى و از نيكيهاى كفايت‌كننده‌ات بر من آسان گرفتى ، بر محمد و آل محمد درود فرست و مرا بر گرفتاريهاى روزگاران يارى ده و از آنچه ظالمان در زمين انجام مىدهند كفايت فرما . ( 1 ) خداوندا ! از آنچه مىترسم ، نگهدار و از آنچه بيم دارم ، حفظ فرما و در نفس و دينم محافظت فرما و در مسافرت ، نگهدارم باش و در ميان اهل و مالم ، عوض بخش و در آنچه روزيم داده‌اى ، بركتم ده و در نفس خودم ، خوار ساز و در چشم مردم ، بزرگ گردان و از شرّ جن و انس ، سلامت عنايت كن و مرا به گناهانم رسوا مساز و به اندرون ناآشكارم ، رسوايى نده و مرا در عملم ، ميازماى و نعمتهايت را از من مگير و مرا به غير از خودت وامگذار . ( 2 ) پروردگارا ! مرا به چه كسى واگذار مىكنى ؟ به خويشاوندى كه از من ببرّد يا به غريبه‌اى كه چهره‌اش را به رويم عبوس گرداند يا به آنها كه مرا به استضعاف مىكشند ، در حالى كه تو پروردگار و مالك امور من هستى ، نزد تو شكايت مىبرم غريبيم را و دورى خانه و خواريم را نزد آنكه وى را متصدى كارهايم ساختى . ( 3 ) پروردگارا ! پس خشمت را بر من روا مساز كه اگر تو بر من خشم نگيرى ، به كسى جز تو اهميت نخواهم داد . خداوندا ! بىنياز هستى ، جز اينكه عافيت‌بخشى تو براى من ، گسترده‌تر باشد ، پس پروردگارا ! تو را به نور چهره‌ات كه زمين و آسمانها بدان درخشان گشتند و تاريكيها را به آن زدودى و امر اولين و آخرين را به آن نيكو گردانيدى ، مرا بر خشم خودت نميران و ناخشنوديت را بر