( 1 ) اى بندگان خدا ! پس اگر آن نزديكترين هدف و فاصلهء سفر شما باشد ، براى هر عمل‌كننده كافى مىبود كه غمهايش را بر آن قرار دهد و او را از دنيايش بازدارد و زحمتش را براى رها شدن از آن فراوان سازد ، پس چگونه است در حالى كه وى پس از آن در گرو اعمال خويش است و براى حساب آن نگهداشته مىشود ، نه همكارى دارد كه او را از آن نگهدارد و نه پشتيبانى كه آن را از او دور سازد و در آن روز « كسى را ايمانش سود نبخشد اگر قبلا ايمان نياورده و يا با ايمان خود ، خيرى حاصل نكرده باشد ، بگو منتظر باشيد كه ما منتظريم » « 1 » . ( 2 ) شما را به تقواى خدا سفارش مىكنم ، خداوند براى كسى كه تقواى او را داشته باشد ، ضمانت نموده وى را از آنچه نمىپسندد ، به آنچه مىپسندد ، محول سازد و از جايى كه انتظار نداشته ، روزى مىدهد ، پس بپرهيز كسى باشى كه بر بندگان از گناهانشان بترسد ولى از كيفر گناه خويش بيمناك نباشد ، خداوند تبارك و تعالى در مورد بهشتش فريب داده نمىشود و آنچه نزد اوست جز به طاعتش به دست نمىآيد ، ان شاء اللّه » « 2 » . و اين سخن ، سرشار است از آنچه مردم را به خدا نزديك گرداند و آنچه آنان را از نافرمانيهايش دور مىسازد و آنها را از عوامل و خصلتهاى شرّ ، بازمىدارد . ( 3 ) 2 - مردى به او نامه نوشت و از آن حضرت خواست تا او را با دو حرف ، پند دهد و يا سخن را مختصر سازد . پس آن حضرت عليه السّلام به او نوشت : « هر كس كارى را با معصيت خداى تعالى طلب كند ، آنچه را مىخواهد سريعتر از بين

--> ( 1 ) انعام / 158 . ( 2 ) الانوار البهية ، ص 45 . بحار 78 / 120 .