آن غافليد در حالى كه شما بيشتر از همهء مردم گرفتار مصيبت شده‌ايد به سبب آنچه از جايگاه علما از دست داده‌ايد اگر در اين راه مىكوشيديد ؛ ( 1 ) زيرا جريان كارها و احكام به دست خداشناسان و امناى وى بر حلال و حرامش مىباشد ، پس شما آن منزلت را از دست داده‌ايد و آن از دست شما به در نرفته است مگر با پراكندگى شما از حق و اختلاف شما در سنّت بعد از بيّنهء آشكار و اگر بر رنج ، صبر مىكرديد و سختى را در راه خدا تحمل مىكرديد ، كارهاى خدا بر شما وارد و از نزد شما صادر مىشد و به شما ارجاع مىگرديد ، ولى شما ستمگران را در جايگاه خود تمكين نموديد و امور خدا را به دستشان سپرديد كه به شبهات عمل كنند و در شهوات سير نمايند . ( 2 ) فرار شما از مرگ و اهميت دادنتان به زندگى كه از شما جدا مىشود ، آنها را بر شما مسلط گردانيد ، پس ناتوانان را به دست آنان سپرديد و آنان ، يا مظلومى به بردگى كشيده شده‌اند و يا مستضعفى در زندگى ، شكست خورده ، در مملكت با عقايد خود جولان دارند و رسوايى را با هواهاى خويش در مىيابند و از اشرار ، پيروى مىكنند و بر خداى جبار ، گستاخى مىورزند . ( 3 ) در هر شهرى از آنان ، خطيبى بر منبر خويش سخن مىراند كه زمين براى آنها خالى مانده و دستشان در آن بازگشته و مردم ، بردگان آنان گشته‌اند ، دست هيچ لمس كننده‌اى را بر نمىگردانند چرا كه يا جبارى ستمگرند و يا قدرتمندى سختگير بر ضعيفان ، اطاعت‌شده‌اى كه خداى آورنده و بازگيرنده را نمىشناسد ، پس شگفتا ! و چرا در شگفت نباشم در حالى كه زمين پر است از فريبكارانى ستمكار و صدقه‌دهندگانى ظالم و حاكمى بر مؤمنين كه به آنان رحم نمىكند و خدا حاكم است در آنچه ميان ما محل منازعه است كه با حكم خود در آنچه