شده است ، بر آنان خرده گرفت ، همچنانكه بىعدالتيهاى اجتماعى را كه امت دچار آنها شده بود ، مورد توجه قرار داد كه از كوتاهى در انجام اين وظيفهء خطير ناشى شده بود . متن آن گفتار چنين است : « اى مردم ! عبرت گيريد به آنچه خداوند پند داده است اوليايش را از ستايش بد احبار ، آنجا كه مىفرمايد : « چرا روحانيان و احبار آنها را از گفتار گناه بازنمىدارند » « 1 » . و فرمود : « لعنت شدند آنها كه از بنى اسرائيل كافر كشتند - تا آنجا كه فرمود - چه زشت است آنچه انجام مىدادند » « 2 » . ( 1 ) و اينكه خداوند بر آنها خرده گرفته است ؛ زيرا از ستمكارانى كه در ميانشان بوده‌اند ، منكر و فساد را مىديدند ولى آنها را از آن نهى نمىكردند به طمع آنچه از آنان به دست مىآوردند و به ترس از آنچه بيمناك بودند و خداوند مىفرمايد : « از مردم نهراسيد و از من بترسيد » « 3 » . ( 2 ) و فرمود : « مردان و زنان با ايمان بعضى اولياى بعضى ديگرند كه امر به معروف و نهى از منكر مىكنند » « 4 » كه خداوند از امر به معروف و نهى از منكر به عنوان واجبى از سوى خود آغاز نمود ؛ زيرا علم دارد به اينكه اگر انجام شوند و به پاى داشته گردند ، همهء فرايض از آسان و مشكل برپا مىكردند ؛ چون امر به معروف و نهى از منكر ، دعوتى به سوى اسلام است همراه با رد مظالم و مخالفت با ظالم و تقسيم درآمد و غنايم و اخذ صدقات از مواضعشان و هزينه كردن آنها در

--> ( 1 ) مائده / 63 . ( 2 ) مائده / 78 . ( 3 ) مائده / 44 . ( 4 ) توبه / 71 .