نمونه‌هايى بود كه انسانيت مىشناخت . « اربلى » مىگويد : « به شجاعت حسين مثل زده مىشود و صبر او در جنگ ، پيشينيان و پسينيان را ناتوان ساخته است « 1 » » . ( 1 ) هر يك از مصيبتهاى آن حضرت ، براى از پاى درآوردن قواى هر انسان و وادار كردن وى به ناتوانى نفسانى ، كافى بود ، هر چند كه آن انسان صبر و پايدارى و قوت نفس را دارا بوده باشد ، ولى آن حضرت عليه السّلام در راه هدف شرافتمندانه‌اى كه روح وى را به اوج خوددارى از بىتابى يا زانو زدن در برابر سختيها رسانده بود ، به آنچه گرفتارى داشت ، اهميتى نمىداد . ( 2 ) مورخان مىگويند : آن حضرت تنها اين صفت را داشت كه حوادث هر چه باشد ، عزم او را سست نمىساخت . آن حضرت روزى يكى از فرزندان خود را از دست داده بود ، اما اثرى از اندوه بر او مشاهده نمىشد . در اين مورد از او پرسيده شد و او پاسخ داد : « ما اهل بيتى هستيم كه از خداوند درخواست مىكنيم و به ما مىبخشد ، پس اگر آنچه را نمىپسنديم بخواهد ، در آنچه دوست مىداريم ، ما به آن راضى مىشويم » « 2 » . آن حضرت ، به قضاى خدا راضى شد و به فرمانش تسليم گشت و جوهر اسلام و منتهاى ايمان همين است . ( 3 ) 7 - حلم « حلم » يكى از والاترين صفات پدر شهيدان عليه السّلام و از برجسته‌ترين ويژگيهاى حضرتش بود . و بنا به اجماع راويان ، با هيچ بدكارى ، به بدى مقابله نمىنمود و با هيچ گناهكارى برخوردى همانند او نداشت ، بلكه با احسان

--> ( 1 ) كشف الغمة 2 / 20 . ( 2 ) الاصابة 2 / 222 .