مىگذاشت و هر وقت دوباره به سجده مىرفت ، آنان باز بر پشت او مىرفتند تا اينكه نمازش را تمام مىكرد و آنها را بر رانهاى خويش مىنشاند . . . « 1 » ( 1 ) پيامبر صلّى اللّه عليه و آله عنايت و محبت خود را به دو سبط خويش ارزانى مىداشت تا مسلمانان ، درجهء اهميت آنها را نزد آن حضرت ببينند و نسبت به آنان مودت خود را ابراز كنند و رهبرى روحى و رمانى خود را به عهدهء آن دو گذارند تا امت را به سوى درجات زندگى شرافتمندانه‌اى كه انسان همهء خواسته‌هايش را در آن مىيابد ، پيش برند . ( 2 ) دستهء سوّم اخبارى كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در فضيلت ريحانه‌اش حضرت امام حسين عليه السّلام رسيده و نشانه‌هاى شخصيت وى را مشخص مىكند ، متواتر شده‌اند كه بخش بزرگى از اهتمام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به آن حضرت را در بر دارد . بعضى از آن اخبار بدين شرح مىباشد : ( 3 ) 1 - « جابر بن عبد اللّه » روايت كرده : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « هر كس بخواهد به سرور جوانان اهل بهشت بنگرد ، پس به حسين بن على نگاه كند . . . » « 2 » . ( 4 ) 2 - « ابو هريره » روايت كرده : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را ديدم كه حسين بن على را برداشته بود و مىفرمود : « خداوندا ! من او را دوست دارم ، پس او را دوست

--> ( 1 ) احمد ، مسند . ( 2 ) ابن عساكر ، ترجمة امام الحسين ، ص 83 . از كتابهاى خطى كتابخانهء حضرت امير المؤمنين عليه السّلام . و سير اعلام النبلاء 3 / 282 .