پاكى و ناپاكى سرشت انسانها نيز از انديشه‌ها و كارها و صفات آنها مشخص مىگردد . ( 1 ) از عبد مناف دو فرزند پديد آمد يكى هاشم و ديگرى عبد شمس كه بين آنها از دوران كودكى و جوانى تا پايان زندگيشان دشمنى و برخورد و اختلاف پديد آمد و علت اين ستيز و مخالفت ، تضادى بود كه از روحيه و عمل و روش آنها ريشه ميگرفت و به صورتى حادتر و خطرناكتر در تيره و تبار آنها بوراثت رسيد و عداوتهاى سهمگين پديد آورد و سرپرست هر يك از اين دو قبيله با ديگرى بدشمنى برمىخاست و بعداوت خود ادامه ميداد تا نوبت به فرزند او برسد و او هم اين ستيز را همچنان در طول تاريخ استمرار بخشد ، دشمنى هاشم با عبد الشمس ، عبد المطلب با اميه ، ابو طالب با حرب و محمد ( ص ) با ابو سفيان ، از ثمرات همين ستيز ذاتى و موروثى بود . هنگامى كه فروغ جاويد اسلام بدرخشيد و پيغمبر هاشمى نسب از سوى خداوند براى بيم‌رسانى و بشارت بخشى مردم برانگيخته شد ، در برابرش فرياد شرك و كفر برخاست و آئين بت‌پرستى براى نابودى مكتب توحيد تجهيز يافت و با تمام توانش براى دشمنى با نهضت اسلام و ويرانى بناى آن آماده گشت و همىكوشيد تا اساس اين حركت رهايىبخش را كه براى نجات انسان از چنگال وحشيگرى و جهل پديد آمده بود در هم كوبد . سردمداران اين ستيز ضد اسلامى سه نفر از عناصر سركش اشرافى بودند بنام ابو جهل ، ابو لهب و ابو سفيان و همين نفر سوم بود كه رياست دودمان اموى را به عهده داشت و با اسلام شديدتر از هر كس دشمنى مىورزيد و براى نابودى اين آئين آسمانى آهنگ جنگ مىكرد و بهمهء دستاويزها چنگ مىزد و بهر گونه اسباب چينى اقدام ميورزيد تا مگر اين چراغ خدائى را خاموش كند و اين فرياد رهايىبخش