پيوست مخصوصا در زمان « معاويه » كه دوران زمامداريش متضمن اخلال نظام اسلامى و استحكام روح مردود جاهلى بود و مردانى را كه داراى افكار عالى و روشن بودند و در برابر سياست جنايتكارانه‌اش خاضع و تسليم نميشدند بگورستانها و زندانها ميفرستاد و سياست شومش از جنايت و وحشتهاى متراكم تجسم يافته بود و شعار نمودار حكومتش فتنه‌انگيزى ، اضطراب ، حيله‌گرى ، خيانت ، كشتار كودكان و پير مردان ناتوان بود و پس از تجاوز و كشتار و حبس مردان و زنان ، بازگرداندن تعصب‌هاى قبيله‌اى ، دفن فضايل و از بين بردن احساسات عالى و دقيق بود . ( 1 ) چون اين سياست تاريك و خشن را استوار ساخت گروهى از عناصر ناپاك كه دلها و عقايد خويش را به طلا و نقره فروخته بودند بر گردش فراهم آمدند و بر كردار زشتش جلوه تقديس افكنده و بر اندام او و اعمال ناروايش جامه تحسين و آفرين فرو پوشيدند و در بينشان سخنگويان و زمامداران و تاريخ‌نويسان و شاعرانى بودند كه در ميان مردم نادان و زجر ديده او را مىستودند و وى را با چنين صفات و اطوار اخلاقى از نزديكان پيغمبر مىشمردند و ميگفتند معاويه جانشين رسول و نزديكترين مردم به حضرت او است . آنها احاديثى دروغين در ستايش و بزرگداشت امويها و فرود آوردن مقام والاى بنى هاشم مىساختند و راز داران دربارى مانند « عمرو عاص » و « مغيرة ابن شعبه » و « زياد ابن أبيه » و امثال آنها هم باطل را به لباس حق در مىآوردند . معاويه هم براى اينكه از خطر مخالفان خويش رهائى يابد و دشمنان خود را نابود كند به آنها پولهائى سرشار و فراوان مىبخشيد تا