امواج دو درياى نبوت و امامت فرا گرفته است . مرج البحرين يلتقيان ، يخرج منهما اللؤلؤ و المرجان . ( 1 ) على اقيانوسى است مواج از نور خيره‌كننده ولايت و فاطمه دريائى خروشان از شعاع دل‌انگيز نبوت و بزرگوارى . اين دو نور پاك بهم آميخته و در نهاد فروزان خويش دو گوهر ارزنده بوجود آورده‌اند . آن يك از سبزى رخسار مجتبى بهنگام نوشيدن زهرى كشنده ، جلوه‌اى زمردين گرفته و آن ديگر از چهرهء انقلابى و خونين حسين ( ع ) چون مرجانى سرخ تجلى كرده است . حسن نخستين پيشواى درست‌كردارى است كه از خاندان نبوت براى رهنمونى خلق برخاسته است . او قائد گرانمايه‌اى است كه حقيقت را آشكار و باطل را سركوب و ناپيدا ساخته است و به صلح خويش خون مسلمانان را نگهبانى فرموده است . ميلاد حضرتش در پانزدهمين روز ماه رمضان شرف وقوع يافت و نگارش اين بيان هم برخورد بچنين شام فرخنده‌اى مىكند كه خاندان رسالت را هنگام شادمانى و روشنائى و خرمى است ، خانمان گران‌مايه‌اى كه بر ما است در شادمانىشان خوش‌حال و در سوك و اندوهناكى آنها غمگين باشيم . پس بر پيشواى جهان هستى و بر على و فاطمه - كه درود خداوند بر آنان باد - نغمه‌هاى تهنيت و سرور مباركبادى بچنين مولود خجسته‌اى ميسرايم . نوزادى كه علت آفرينش جهان و آئينهء سر تا پا نماى خدا ، يعنى پيامبر اسلام دربارهء او و برادرش فرمود : « شما نيكو سوارانى هستيد كه بر مركبى نيكو نشسته‌ايد » .