امير مؤمنان و ساير ائمّه عليهم السّلام را پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله خبر داده بود ، و آنها مىدانستند كه آنچه از ظلم كه بر ايشان وارد مىشود ، و آنچه فعلش در آن وقت بر ايشان واجب مىشود در آن وقت خداى تعالى بر آنها بخصوص مباح مىفرمايد بنص پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ، و اين از چيزهائى است كه استبعاد را ساكن مىكند از وهم و گمان‌ها و خدا و حجّت‌هاى او حقايق احكام خدا را مىدانند عليهم السّلام « 1 » . و مرحوم اعتماد السلطنه در كتاب حجّة السعادة كه از تأليفات اوست نوشته است : زمانى كه اسرا را وارد مجلس يزيد كردند ، سفير پادشاه روم حاضر بود ، از يزيد پرسيد كه : اين اسيران از كدام طايفه و قبيله‌اند ؟ يزيد گفت : از قبيلهء بنى هاشم ، و نام صاحب اين سر حسين بن على است . گفت : كدام على ؟ يزيد گفت : داماد پيغمبر . سفير گفت : يكى از دختران على زوجهء عمر بن الخطّاب بود . يزيد گفت : مگر تو زوجهء عمر دختر على را ديده بودى يا مىشناسى ؟ سفير گفت : آرى ، آن وقت كه آن مخدّره را من ديدم از زوجهء امپراطور با شأن‌تر بود . بارى اين مكرّمه معظّمه در واقعهء طف در كربلا نبوده ، چنانچه در همين كتاب حجّة السعادة نوشته است كه نقله حديث بطرق معتبره نقل نموده‌اند كه جناب ام كلثوم دختر امير مؤمنان و فاطمه زهراء عليهم السّلام كه مادر زيد بن عمر و رقيّة بنت عمر بود در حيات حضرت مجتبى عليه السّلام در مدينهء طيّبه از دنيا رحلت كرد ، و رحلت او و فرزندش زيد در يك روز بود و در يك وقت اتّفاق افتاد ، و تقدّم و تأخّر موت

--> ( 1 ) علّامهء مجلسى ، بحار الأنوار ج 42 ص 106 - 109 .