عبارت چنين است : « هذا ابن أبي قحافة » تا مىرسد به اين جمله « لقد أجهد في ظلامتي و ألدّ في خصامي » يعنى كوشش و مبالغه كرده است در آنچه كه بناحق از من گرفته شديدا دشمنى كند . حتّى أحبستني قيلة نصرها : تا اينكه بنى قيله كه جدّهء علياى انصار است يارى خود را از من منع كردند ، يعنى مرا در مطالبهء حقّم يارى نكردند ، و مهاجرين هم به من كمك نكردند . و غضت الجماعة : يعنى جماعت مهاجرين و انصار چشم‌پوشى كردند در مقابل من . لا دافع و لا مانع : و هيچ دفاع‌كننده و منع‌كننده‌اى نبود كه به حمايت من درآيد و او را منع كند . كاظمة : خورنده خشم . راغمة : ذليل و عاجز و يارى نشده . أضرعت خدّك : يعنى طرف صورت خود را روى خاك گذاردى . أضعت حدّك : يعنى اهمال كردى و تيزى و خشونت خودت را ظاهر نكردى . افترست الذئاب : تو اى كه گردن گردنكشان و گرگ‌ها را درهم مىكوبيدى و آنها را پاره‌پاره مىكردى . و افترشت التراب : يعنى زمين‌گير شدى و زمين را فرش خود قرار دادى . و در بعضى از نسخه‌ها بجاى دو جمله اخير چنين روايت شده : « توسّدت الوراء كالوزغ و مسّتك التراب الهناة و النزع » ، « وراء » به معناى پشت ، « هناة » شدّت و فتنه « نزع » طعن و فساد ، « وزغ » به معناى حبس . ما كففت : يعنى بازنداشتى . ما أغنيت : يعنى منصرف نكردى يا نفع نرسانيدى .