كرده كه گفت : حديث كرد براى من موسى بن جعفر عليهما السّلام و فرمود : قلت لأبي عبد اللّه : أليس كان أمير المؤمنين كاتب الوصيّة و رسول اللّه المملي عليه و جبرئيل و الملائكة المقرّبون شهود ؟ قال : فأطرق طويلا ، ثم قال : يا أبا الحسن ، قد كان ما قلت ، و لكن حين نزل برسول اللّه الأمر نزلت الوصيّة من عند اللّه كتابا مسجّلا ، نزل به جبرئيل مع أمناء اللّه تبارك و تعالى من الملائكة ، فقال جبرئيل : يا محمّد ، مر بإخراج من عندك إلّا وصيّك ليقبضها منّا و تشهدنا بدفعك إيّاها إليه ضامنا لها يعني عليّا عليه السّلام . فأمر النبي صلّى اللّه عليه و آله بإخراج من كان في البيت ما خلا عليّا ، و فاطمة فيما بين الستر و الباب . فقال جبرئيل : يا محمّد ، ربّك يقرؤك السلام و يقول : هذا كتاب ما كنت عهدت إليك و شرطت عليك و شهدت به عليك و أشهدت به عليك ملائكتي ، و كفى بي يا محمّد شهيدا . يعنى : گفتم به ابى عبد اللّه كه : آيا امير مؤمنان نويسندهء وصيّتى كه پيغمبر ديكته مىكرد نبود و جبرئيل و فرشتگان مقرّبين شاهد و گواه آن نبودند ؟ گفت : آن حضرت مدّت درازى سر خود را به زير انداخت ، پس از آن فرمود : اى ابو الحسن ! همينطور است كه گفتى ، و ليكن جبرئيل امر خدا را بر رسول خدا نازل كرد ، و از جانب خدا كتاب مسجّلى كه وصيّت در آن نوشته شده بود جبرئيل با فرشتگانى كه امين‌هاى خداى تبارك و تعالى بودند از جمله فرشتگان فرود آورد و گفت : اى محمّد ! فرمان ده كسانى كه در نزد تو هستند بيرون روند مگر وصىّ تو . پيغمبر امر فرمود همهء آنها بيرون رفتند مگر على ، و فاطمه ميان پرده و درب بود . جبرئيل گفت : اى محمّد ! خدا تو را سلام مىرساند و مىفرمايد : اين نوشته‌ايست كه با تو و بر تو عهد و شرط كردم ، و گواه گرفتم بر آن بر تو فرشتگانم را ، و حال آنكه اى محمّد گواه بودن من كفايت مىكند . قال : فارتعدت مفاصل النبي صلّى اللّه عليه و آله و قال : يا جبرئيل ، ربّي هو السلام ، و منه السلام ، و إليه