موالاتهم فرض و حبّهم هدى * و طاعتهم ودّ و حبّهم تقوى « 1 » يعنى : ايشان ( اهل بيت پيغمبر ) قومى هستند كه هركه از روى صفا و خلوص ايشان را دوست بدارد چنگ مىزند در آخرت به سبب محكم‌ترى براى نجات خود . ايشان قومى هستند كه منقبت‌هاى آنها بالاتر از همهء منقبت‌هاست ، و نيكىهاى آنها حكايت كرده مىشود ، و نشانه‌هاى آنها روايت كرده مىشود . دوستى ايشان واجب و دوست داشتن ايشان هدايت ، و طاعت ايشان دوستى و محبّت ايشان پرهيزكارى است . و نيز صبّان از بيهقى و بغوى از شافعى نقل كرده‌اند كه گفته : يا آل بيت رسول اللّه حبّكمو * فرض من اللّه في القرآن أنزله يكفيكمو من عظيم الفخر أنّكم * من لم يصل عليكم لا صلاة له يعنى : اى آل بيت رسول خدا ! دوست داشتن شما واجب شده است از جانب خدا در قرآنى كه فروفرستاده است آن را . و فخر بزرگى كه داريد و شما را كفايت مىكند اين است كه كسى كه در نماز صلوات بر شما نفرستد نماز او نماز نيست « 2 » . ابن حجر در كتاب صواعق محرقه بيت اول رباعى را از شافعى حكايت كرده « 3 » . نور الأبصار در اين مقام اشعارى نقل كرده از بعضى از عامّه بدين شرح ( از شافعى ) :

--> ( 1 ) شيخ محمّد صبّان ، اسعاف الراغبين ص 89 كه در حاشيه كتاب نور الأبصار شبلنجى در مصر چاپ شده . ( 2 ) شيخ محمّد صبّان ، إسعاف الراغبين ص 90 . ( 3 ) ابن حجر ، صواعق محرقه ص 107 .