كه ولايت ما را پيغمبران تأكيد كردند در ميثاق در روز الست « 1 » . شيخ ابو الحسن بكرى در كتاب « انوار » كه در تاريخ ولادت سيّد ابرار تأليف نموده است روايت كرده است به سند خود از عبد الله بن عبّاس و جمعى از اصحاب كه : چون حق تعالى خواست كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را خلق نمايد با ملائكه گفت : مىخواهم خلقى بيافرينم و او را شرافت و فضيلت دهم بر جميع خلايق و او را بهترين پيشينيان و پسينيان و شفيع روز جزا گردانم ، اگر او نبود بهشت و دوزخ را نمىآفريدم ، پس بشناسيد منزلت او را و گرامى داريد او را براى كرامت من ، و عظيم شماريد او را براى عظمت من ، پس ملائكه گفتند : اى آله ما و سيّد ما ! بندگان را بر آقاى خود اعتراض نمىشايد ، شنيديم و اطاعت كرديم ، پس امر كرد حق تعالى جبرئيل و حاملان عرش را كه تربت نورانى از موضع ضريح مقدّس او برداشتند و جبرئيل آن تربت را به آسمان برد و در چشمهء سلسبيل غوطه داد تا آنكه پاكيزه شد مانند درّ سفيد ، پس هر روز آن را در نهرى از نهرهاى بهشت فرو مىبرد و عرض مىكرد بر ملائكه ، چون ملائكه نور و ضياء آن را مشاهده مىنمودند استقبال مىكردند آن را به تحيّت و سلام و تعظيم و اكرام ، و به هر صفى از صفوف ملائكه كه آن را مىگردانيد ملائكه اعتراف به فضل او مىكردند كه : اگر ما را امر نمائى كه او را سجده كنيم سجده خواهيم كرد « 2 » . از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است كه : حق تعالى بود و هيچ خلق با او نبود ، پس اوّل چيزى كه خلق كرد نور حبيب خود محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود ، كه او را آفريد پيش از آنكه آب و خاك و عرش و كرسى و آسمانها و زمين و لوح و قلم و بهشت و دوزخ و ملائكه و آدم و حوّا را بيافريند به چهار صد و بيست و چهار هزار سال ، چون نور پيغمبر ما محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را خلق كرد هزار سال نزد پروردگار خود ايستاد و او را به پاكى ياد مىكرد حمد و ثنا مىگفت ، حق تعالى نظر رحمت به او داشت و مىفرمود : توئى مراد و مقصود من از خلق عالم و توئى برگزيدهء من از خلق من ، به عزّت و جلال خود سوگند ياد مىكنم كه اگر تو نبودى افلاك را نمىآفريدم ، هر كه تو را دوست دارد من او را دوست مىدارم ، و

--> ( 1 ) علل الشرايع 118 . ( 2 ) بحار الأنوار 15 / 26 .