[ مقدمه مترجم ] بِسْم اللَّه الرَّحْمن الرَّحِيم ستايش بىمثل و انباز سزاوار خداوند بىنيازى است كه تذكّر مصائب و استماع نوائب سربازان مسالك قرب و وصال و جانفشانان معارك اطاعت و امتثال خود را موجب جلاى عيون ارباب ايمان و يقين گردانيد ، و غبار فتنهء اشرار را در نظر باديه‌پيمايان مراحل معرفت و اعتبار از كحل الجواهر ابصار و ابروى عزّت و افتخار به درجات برتر نشانيد . و صلوات متواليات و تحيّات متواترات بر سيّد انبياء و نخبهء اصفياء ، خلاصهء ارباب محنت و بلا و نقاوهء اصحاب مصيبت و ابتلاء ، فرمانفرماى عوالم غيب و شهود ، و صدرنشين محفل قرب رحيم و دود ، و شفيع درماندگان روز جزاء ، ذخيرهء تهيدستان عالم بقاء ، محمّد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله و سلم و بر آل بىمثالش كه به صيقل محبّت و ولاى خود ، آئينهء سينه‌هاى مؤمنان را از زنگ شكوك و شبهات جلا داده ؛ قابل انعكاس گل رخان چمن انجمن حسن عقيدت ساخته‌اند ، و در بوستان شجاعت گلهاى رنگارنگ شهادت بنيان ، مشام جان مجرمان را به شميم شفاعت نواخته‌اند ، فصلوات اللَّه عليه و عليهم أبد الآبدين ، و لعنة اللَّه على أعدائهم و قاتليهم و ظالميهم الى يوم الدين . امّا بعد : تشنه لب زلال فيوض ربّانى و آرزومند ادراك سعادت جاودانى ، محمّد باقر بن محمّد تقى - عفى اللَّه عن جرائمهما - بر الواح ضماير اخوان ايمانى و خلّان روحانى ، تصوير و تقرير مىنمايد كه : چون به مقتضاى اخبار متواتره و آثار متظاهره تذكّر و تذكير ، گريستن و گريان گردانيدن و محزون ساختن بر بلايا و محن اهل بيت رسالت كه از جميع مقرّبان بارگاه احديّت عظيم‌تر است ، اين مصائب از ملائكهء مقرّبان و انبياى مرسلان و شايستگان بندگان ارض و سما و مرغان هوا و ماهيان دريا و وحشيان صحرا ، از همه مصيبت بيشتر است ، و اعظم طاعات و اشرف قربات است ، و سبب نيل