دربارهء نويسندهء كتاب دكتر سيد حسين محمّد جعفرى ، پژوهشى اصيل و جامع را درباره تشيّع در اسلام ، عمدتا بر اساس قديمىترين مآخذ تاريخى و نه آثار ملل و نحل ، انجام داده است و بدين ترتيب خلاء عميقى را در زمينه مطالعات اسلامى پر كرده است . گرچه كتاب از اهميت علمى و دانشگاهى برخوردار است ، ليكن براى خوانندگان عادى هم كه علاقه‌مند به كسب آگاهى درباره دومين گروه بزرگ در اسلام هستند ميتواند بسيار جالب باشد . دكتر جعفرى به سال 1938 ميلادى در شهر لكنهو هندوستان چشم به جهان گشود . او ابتدا علوم اسلامى را در يك مدرسه قديمى اسلامى گذراند و سپس به اخذ دو درجه دكترا ( پى . اچ . دى ) نائل گرديد : اولين درجه دكترى خود را از دانشگاه لكنهو هندوستان و ديگرى را از دانشكده مطالعات شرقشناسى و آفريقاشناسى دانشگاه لندن اخذ كرد . مؤلف سالها رشته مطالعات اسلامى را در دانشگاههاى مالزيا در شهر كوالالامپور و بيروت تدريس كرده است و در آنجا صاحب كرسى مطالعات اسلامى شيخ زيد گرديد و به رياست بخش مطالعات مذهبى برگزيده شد تا سال 1976 كه بيروت را ترك كرد ، سمت نمايندگى دانشگاه بيروت را در بسيارى از مجامع و محافل ، كنفرانسها و سمينارهاى بين المللى به عهده داشت و در زمينه‌هاى گوناگون اسلامى مطالب زيادى نوشته است . او در نوشتن دائره المعارف عربى المنجد ، با نويسنده آن همكارى ميكرده است . وى در حال حاضر سردبير فصلنامه اسلامى « همدرد اسلاميكوس » در پاكستان است . جعفرى مدتى است كه تحقيق جامعى را درباره مدارك و اسناد نهج البلاغه شروع كرده است و ترجمه و شرح اين كتاب را به زبان انگليسى با قلمى شيوا در دست تهيه دارد .