خاندان بلافصل پيامبر به كار مىرود . در سورهء 33 ، آيهء 33 مشاهده مىكنيم . « خدا چنين مىخواهد كه پليدى ( رجس ) هر آلايش را از شما خانواده نبوّت ببرد و شما را از هر عيب پاك و منزّه گرداند . » تمام مفسرين قرآن بر اين عقيده متفق القولند كه كلمه اهل البيت در اين آيه به دختر پيامبر ، فاطمه ، پسر عم و دامادش ، على ، و دو نواده عزيزش حسن و حسين برمىگردد . چهارمين اصطلاح ، قربا ( از ريشه قروبه ، نزديكى ) ، نزديك ، رابطه خونى و يا خويشاوند نزديك را معنا مىدهد . همچون اصطلاح اهل البيت ، كلمه قربا نيز اختصاصا براى خويشاوندان بلافصل محمد ( ص ) به كار مىرود . قرآن ( سورهء 42 ، آيهء 23 ) گويد : « و اين بهشت ابد ، همان است كه خدا به بندگانى كه ايمان آورده و نيكوكار شدند بشارت آن را داده است . ( اى رسول ما به امّت ) بگو من از شما اجر رسالت جز اين نخواهم كه مودّت و محبت مرا در حق خويشاوندان من منظور داريد . » در تفسيرى از اين آيه ، مفسرين باز در اين عقيده متفق القولند كه كلمه قربى به خويشاوندان پيامبر ، فاطمه ، على ، حسن و حسين برمىگردد . تنها مورد اختلاف بين مفسرين سنى در اين است كه آنها اين آيه را مشمول همسران پيامبر هم مىدانند درحالىكه در تفسيرهاى شيعه اين مطلب وجود ندارد . در قرآن بيش از صد آيه را مىتوان يافت كه در آن ، پيامبران از پيشگاه خدا عنايت مخصوص او را مسئلت داشته‌اند و به آنان اعطا شده است . ازين مطلب دو نتيجه مىتوان گرفت . اگر اين حقيقت آشكار را كه قرآن بر حسب فهم جو فرهنگى قرن هفتم عربستان نازل شده بود بپذيريم ، از آن پس روشن خواهد گرديد كه عقيده تقدس خاندان پيامبر به صورت يك اصل ، مقبوليت عام داشته است حتى مهمتر از آن اين حقيقت است كه قرآن با تكرار مداوم اين نگرش ، بايد اين تاثير را در ميان مسلمانان گذاشته باشد كه خاندان محمد ( ص ) امتياز مذهبى مخصوصى بر ديگران دارند . نه بنو تيم بن مره ، طايفه ابو بكر ، و نه بنو عدى بن كعب ، خويشان عمر ، هرگز با چنين اعتبارى در هيچ‌يك از زمينه‌هاى مذهبى مورد توجه نبوده‌اند . بنابراين كسانى كه تكيه بر اصل مذهبى داشتند ، نمىتوانستند آنان را بعنوان