« خداوند محمد ( ص ) را از ميان تمام مخلوقاتش ، به نبوت برگزيد ، و او را براى همه بخششهايش منحصر بفرد نمود . خداوند شما را با پيروى از او تقويت كرد و با ايمان به او ، از طريق محمد ( ص ) مفتخرتان گردانيد . خداوند شما را بوسيله محمد ( ص ) از خونريزى محفوظ داشت و راههاى خطرناك شما را سالم و صلح‌آميز گردانيد . شما در لبهء گودال آتش بوديد و خداوند شما را از آن حفظ كرد . و بينات خود را برايتان آشكار ساخت تا شايد شما هدايت شويد ( قرآن ، 3 ، 103 ) ، آيا خداوند كسى را از اولين تا آخرين ، با حقى بزرگتر بر امّت ، از محمد ( ص ) خلق كرده است ؟ آيا فرزند هيچ‌يك از پيامبران يا فرستادگان خدا يا هر كس ديگر حق بيشترى بر امت از فرزند خود پيامبر دارد ؟ نه ، به خدا سوگند ، هرگز چنين نيست و چنين نخواهد بود . [ اى مردم ] ، شما را به خدا سوگند ، هرگز چنين نيست و چنين نخواهد بود . [ اى مردم ] ، شما به خدا وابسته‌ايد . آيا نمىبينيد ، آيا نمىفهميد كه چه جنايتى بر عليه پسر دختر پيامبرتان مرتكب شده‌ايد ؟ آيا تخلّف و تجاوز مردم از قداست او را نمىبينيد ؟ آنهايى كه نسبت به او اهمال و سستى كرده و درحالىكه تنها و بىياور بود او را در خون غرقه كردند درحالىكه در انديشه خداوند در رابطه با او نبودند و رابطه او را با پيامبر ناديده گرفتند . با خشونت او را به زمين كشيدند . چشمها هرگز قبل از او چنين چيزى را نديده است . به خدا سوگند ، حسين بن على ( ع ) فاش‌كننده حقيقت است و [ اسوه ] شكيبايى ، امانت ، شرافت و قاطعيّت او : فرزند اولين مسلمان و پسر دختر فرستاده خدا در روى زمين ، مدافعان او كم و حمله كنندگان به او زياد بودند . دشمنانش او را كشتند و دوستانش او را رها ساختند . خاك بر سر قاتلين او و ملامت و سرزنش بر رهاكنندگانش باد ! خداوند هيچ‌گونه عذرى از كسانى كه او را كشتند نمىپذيرد و هيچ استدلالى از كسانى كه او را رها ساختند قبول نمىكند جز اينكه اين گروه اخير صادقانه بدرگاه خدا توبه كنند و عليه قاتلين او بجنگند و بىعدالتى و تباهى را ريشه كن نمايند . تنها در اين صورت است كه شايد خداوند توبه آنها را بپذيرد و از گناه ما بگذرد . ما شما را با كتاب خدا و سنّت پيامبرش به انتقام‌گيرى از خون خاندان ( پيامبر ) اش و جنگ عليه مرتدين و منحرفين از دين حق دعوت مىكنيم . اگر كشته شويم ، هيچ چيز براى مردم پرهيزگار بهتر از حضور در پيشگاه خداوند نيست ، اگر هم موفّق شويم ما قدرت را به اهل البيت پيامبرمان بازمىگردانيم . » ( 10 ) در تمام فصول گذشته از زمان رحلت پيامبر ( ص ) تا شهادت حسين ( ع ) ، تكوين آئين تشيّع و الهامات سياسى - مذهبى شيعيان را به كرات