مهمى در پيشبرد مذهب تشيّع بود و قوام اين مذهب را به مرحله ثبوت رساند . نهضت تحت رهبرى پنج نفر از قديمىترين و معتمدترين ياران على ( ع ) به همراهى صد نفر از شيعيان سرسخت و فداكار كوفه آغاز شد كه همگى آنان متجاوز از شصت سال داشتند . ( 2 ) اين عامل سنّى ، كه دليلى عمده بر بلوغ تفكر مذهبى و رفتار آنان است بايد مورد توجّه ويژه قرار گيرد . رهبران نهضت عبارت بودند از : سليمان بن صرد الخزاعى ، المسيب بن نجبه الفزارى ، عبد الله بن سعد بن نوفيل الازدى ، عبد الله بن وال التيمى و رفاعه بن شداد البجلى و اينان هميشه در صف مقدّم فعاليّت شيعيان كوفه بوده‌اند و بخاطر خلوص نيت و فداكارى شكست‌ناپذير خود براى اهل البيت پيامبر مورد احترام شيعيان بودند . به همين نحو ، صد نفر ديگرى كه به رهبران نهضت پيوستند به عنوان « برگزيده‌ترين پيروان على ( ع ) » توصيف مىشوند . ( 3 ) اين عده ، در اواخر سال 61 / 680 ، نخستين جلسه خود را در خانه سليمان بن صرد برگزار كردند . ( 4 ) اين اولين فرصتى بود كه از پناهگاههاى خود بيرون آيند و همديگر را ملاقات كنند ، زيرا اكنون حكومت نظامى كوفه ، كه از قبل از قتل عام كربلا مستقر شد ، اندكى سست گرديده بود . مآخذ تاريخى ، اخبار مفصل اين جلسه و سخنان شورانگيز رهبران گروه را حفظ كرده‌اند . نخستين شخصى كه لب به سخن گشود مسيب بن نجبه الفزارى بود وى گفت : « ما از پسر دختر پيامبر دعوت كرديم تا به كوفه بيايد و ما را به راه راست هدايت فرمايد ، ولى هنگامى كه وى به دعوت ما پاسخ مثبت داد ، براى حفظ جان خود حريص شديم تا اينكه او در ميان ما كشته شد . چه عذرى در پيشگاه خداوند و پيامبر خواهيم داشت وقتى كه در روز رستاخيز او را ملاقات كنيم ، درحالىكه جگرگوشه‌اش و خاندانش در ميان ما قتل عام شدند . به خدا سوگند ، هيچ راهى براى پرداخت كفّاره گناهان وجود ندارد جز اينكه همه قاتلين و دستياران آنها را يا بكشيم و يا كشته شويم . از اينرو ، شما بايد از ميان خود كسى را بعنوان رهبر برگزينيد تا بتواند تحت