حديثى را دربارهء مواخاة ( برادرى ) نقل كرده ، مىگويد : حسن بن على بصرى از ابو عبد اللّه حسين بن راشد طفاوى به نقل از ابو بشر صباح بن عبد اللّه و او از قول قيس بن ربيع و او از سعد خفاف به نقل از عطيه و او از مجدوح بن زيد باهلى ، گفت : رسول خدا ( ص ) بين مهاجران و انصار عقد اخوّت بست ، على تنها ماند و گريه كرد ( كه چرا مرا با كسى برادر نكرد ! ) رسول خدا ( ص ) فرمود : « چرا گريه مىكنى ؟ » عرض كرد : « چون شما بين من و ديگرى عقد اخوت نبستيد » فرمود : « من تو را براى خود نگهداشتم » سپس به على گفت : « تو نسبت به من به منزلهء هارونى ، نسبت به موسى . . . » ( 1 ) آنگاه فرمود : « يا على آيا نمىدانى نخستين كسى كه روز قيامت مدّعى مىشود ، منم و از سمت راست عرش و در سايهء عرش مىايستم و حلّه‌اى سبز از حلّه‌هاى بهشتى را بر تن مىپوشم ، آنگاه پيامبران را يكى در پى ديگرى مىخوانند و آنها در دو رديف سمت راست و چپ مىايستند و جامه‌هاى سبزى از جامه‌هاى بهشتى بر تن مىكنند و امّت من نخستين كسانى هستند كه روز قيامت براى حساب دعوت مىشوند . ( 2 ) سپس تو نخستين كسى هستى كه به خاطر خويشاوندى و منزلتى كه نزد ما دارى ، دعوت مىكنند و پرچم مرا كه همان پرچم حمد است به تو مىدهند و تو آن پرچم را بين دو رديف انبيا از آدم و پيامبران پس از او و تمام خلق خدا برمىفرازى و همگان در سايهء پرچم من قرار مىگيرند و درازاى آن مسير هزار سال است و نوك آن ياقوتى سرخ و نى آن درّى سبز رنگ است و در قسمت بالاى پرچم سه رشتهء نور وجود دارد : رشته‌اى در سمت خاور و رشته‌اى در سمت باختر و رشته‌اى در ميانهء دنيا كه بر روى هر رشته خطى نوشته شده است ؛ روى يكى از رشته‌ها « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » و روى دومى « الحمد للّه ربّ العالمين » و روى رشتهء سوم « لا إله الا اللّه ، محمد رسول اللّه » نوشته است . ( 3 ) يا على تو آن پرچم را حمل مىكنى در حالى كه حسن ( ع ) در سمت راست و حسين ( ع ) در سمت چپ تو حركت مىكنند تا در سايهء عرش ميان من و ابراهيم ( ع ) مىايستى در حالى كه جامه‌اى سبز از جامه‌هاى بهشتى بر تن دارى ، مناديى از زير عرش ندا مىدهد : خوب پدرى است پدر تو ابراهيم و نيكو برادرى است برادرت على ، مژده باد بر تو يا على ! زيرا كه تو آنگاه كه بايد لباس عزّت بپوشى خواهى پوشيد و آن‌گاه كه بايد تو را بخوانند خوانده مىشوى و به هنگامى كه بايد درود و سلامت گويند درود گفته خواهى شد و تو در كنار حوض كوثر مىايستى هر كه را كه مىشناسى