على و بوران دختر حسن بن سهل را براى خودش همزمان تزويج كرد ، اين مطلب را صولى و ديگران نقل كرده‌اند و مىگويند : در يك مجلس چند عقد انجام گرفت . ( 1 ) عهدنامه‌اى كه مأمون به دست خود و انشاى خويش نوشت عهدنامه طولانى است و عموم مورّخان آن را در كتب تاريخ نقل كرده‌اند و ما مختصر آن را مىآوريم : « به نام خداوند بخشايندهء مهربان ، اين نوشتارى است كه امير المؤمنين عبد اللّه بن هارون براى ابو الحسن على بن موسى الرّضا از آل محمد ولى عهد بعد از خودش نوشته است ، بارى خداوند تعالى اسلام را به عنوان دين برگزيد و از بندگان خويش فرستادگانى را انتخاب كرد تا مردم را بر او رهنمون باشند و اوّلين آنها مردم را به آخرين آنها بشارت دهند و آيندگان ايشان گذشتگان را تصديق نمايند تا اين كه نبوّت به محمد ( ص ) انجاميد با فاصله‌اى در فرستادن انبيا و سستى اركان علم و دانش و گسستگى رشتهء وحى و حجّت الهى و نزديك شدن قيامت ، خداوند به وسيلهء او پيامبران را ختم كرد و او را بر همهء امّتها در برابر پيامبران گواه قرار داد ( 2 ) و قرآن عزيز و ارزنده را بر او نازل كرد كه از پيش و پس چيزى كه او را باطل كند ، نخواهد آمد ، فرستاده‌اى است از جانب خداوند حكيم ستوده مشتمل بر حلال و حرام و رويدادها و احكام ، در آن وعده پاداش و كيفر فرموده و بيم و تهديد و منع و پرهيز داده و تأكيد كرده و بر حذر داشته است تا حجّتى رسا بر خلقش باشد ؛ درستكاران و ناهنجاران از مردم تا از روى برهان هر كه بايد هلاك شود ، هلاك و هر كه بايد زنده شود زنده گردد و براستى كه خدا شنوا و داناست ، ( 3 ) پس از طرف خدا پيامهايش را ابلاغ كرد و مردم را بدانچه از حكمت و پند نيكو و جدال أحسن دستور داده بود به راه نجات دعوت كرد و پس از آنها ( اگر از راه حكمت ، موعظه و جدال احسن نشد ) به جهاد و درشتى دعوت نمود تا اين كه او را ( از اين عالم خاكى ) به جانب خود برد و آنچه نزد او و در اختيار او بود براى خود اختيار كرد ، اركان دين را بر خلافت استوار كرد چنان كه رسالت را به آن حضرت پايان داد ، بنا بر اين نظام امور بندگان خدا به خلافت و تماميّت و بزرگداشت آن است و انجام امر خدا به پيروى از آن است به وسيلهء خلافت واجبات و حدود الهى و احكام و آداب اسلام به پا داشته مىشود و با