زيان مىرساند ، و با آن كه صلهء رحم به جا نمىآورد رفاقت مكن زيرا من او را در چند جاى قرآن از رحمت خدا به دور يافتم » . اين حديث را ابو حمزهء ثمالى به نقل از ابراهيم بن محمد آورده ، مىگويد از على بن حسين شنيدم در مناجات شبانه‌اش مىگفت : « خداوندا ! اى آقا و مولاى ما ! اگر به قدرى گريه كنيم كه پلكهاى ما بيفتد و آن قدر ناله كنيم كه صداهاى ما قطع شود و به قدرى سرپا بايستيم كه پاهاى ما بخشكد و آن قدر در ركوع بمانيم كه بند از بندمان جدا شود و سجده كنيم كه چشمانمان از كاسه درآيد و تمام عمرمان را از خاك زمين تغذيه كنيم و آن قدر ذكر تو را بگوييم كه زبانمان از كار بماند با همهء آنها نخواهيم توانست گناهى از گناهانمان را محو كنيم ! » . ( 1 ) وفات على بن حسين عليهما السلام دربارهء وفات على بن حسين ( ع ) چند قول است : 1 - سال نود و چهار . 2 - سال نود و دو . 3 - سال نود و پنج . اوّلى درست‌تر است زيرا كه در آن سال چون دانشمندان زيادى فوت كردند سال فقها ناميده شد و او كه آقاى فقيهان بود در اول آن سال از دنيا رفت و ديگران نيز پس از وى بدرود زندگى گفتند . ( 2 ) سعيد بن مسيّب ، عروة بن زبير ، سعيد بن جبير و عموم فقيهان مدينه از او حديث نقل كرده‌اند و او خود از پدرش و عمويش حسن ، ابن عبّاس ، جابر بن عبد اللّه ، انس بن مالك ، ابو سعيد خدرى ، ام سلمه ، صفيه و بالاخره از عايشه حديث نقل كرده است . وى پنجاه و پنج سال و به قولى پنجاه و چهار سال عمر كرد « 1 » ، اين قول صحيح‌تر است و سرانجام از دنيا رفت و در بقيع دفن شد . ( 3 ) اولاد آن حضرت ابن سعد در « طبقات » مىگويد : وى چند فرزند داشت : حسن كه بلا عقب بود ، حسين اكبر نيز بلا عقب بود و محمد باقر يعنى ابو جعفر كه فقيه زمان بود و فرزندانى داشت ( كه نام

--> ( 1 ) اكثر دانشمندان شيعه بر آنند كه امام سجاد در پنجاه و هفت سالگى به سال 95 ه . مسموما از دنيا رفت - م .